Kişinin, insan doğası modeline en fazla yaklaşacak şekilde kendini geliştirmesi (Spinoza), veya başka bir deyişle, insan varoluşunun koşullarına azami ölçüde uyacak şekilde gelişip potansiyel varlığını büsbütün açığa çıkarması olarak tanımlanabilir; aklın veya deneyimin, akılla anlayabildiğimiz insan doğasını göz önüne alarak hangi normların iyi olmaya hizmet ettiğini kavramamızda bize yol göstermesine olanak tanımasıdır (Thomas Aquinas).