Yine babalar günü geliyor,içim hüzün dolu.. Mezarını ziyaret edip, birsürü cümleler kuracağım ve hiçbirine cevap alamayacağım.. Bomboş hayat sensiz 🕊
Tarlada ekin ekecek köylü, surda nöbet tutacak asker kalmadığında, harita üzerinde sınırlarınızı ne kadar geniş gösterirseniz gösterin, içerisi bomboş bir kabuktan ibarettir.
Akşam karanlığında yılbaşı günü öncesi falandı. Yıl 2022 falan. Yürüyorum saat sekiz gibi. İşlek bir caddede dükkanların önünde yürüyordum. Arkamdan bir erkek beni takip ediyor gibi gelmişti. Dedim ki "hayal gücüm." İki adım attım ve yan tarafımdan yürümeye başladı. Adımlarımı hızlandırdım. Aniden önüme çıktı. "Pardon! Yurda giriş saatiniz kaçtı? Beni duymadınız galiba" dedi. Şöyle bir süzdüm. Benden birkaç yaş küçük birine benziyordu. Zayıftı. Boyu da çok uzun değildi. İki çaksam yere düşerdi. Bir şey yaparsa ağzını yüzünü kırarım diye düşündüm. Yurda giriş saatini söyleyip yürüdüm. Çocuk beni yine takip etti. Gidip marketten iki tane içecek aldım. Enerji içeceğiydi. "Sen beni neden takip ediyorsun?" dedim. Sustu. Cevap vermedi. Ben de enerji içeceğinin birini uzattım. Parka doğru yürüdü arkamdan. Parka gelince durdum. Niye beni takip ettiğini tekrar sordum. İnsanlarla sohbet etmeyi sevdiğini söyledi. Ona insanlarla sohbetin böyle başlatılmayacağını söyledim. Yaşını öğrendim. Ben o yıl 21 yaşındaydım. O da 19 yaşındaymış. Daha üniversiteye gitmiyormuş. Instagramımı istedi. O yıl önüme geleni eklerdim ve zaten hesabım bomboş gibiydi. Sallamadım. Takipleştik. Sonra ben yürüyüşe gideceğim dedim. Gittiğim yerde kimse yoktu. Bu da takip etti. O da yürüdü. Sonra döneceğimi söyledim. Gece açık olan kütüphaneye gideceğimi söyledim. Şarj aletimi yurttan almam gerekiyor diye söylendim. Bu da gelmek istedi. Evi de yürüyüş yerine yakınmış. Gidip o da şarj aleti aldı. Gidiyoruz kütüphaneye doğru. Bu anneannesinin evine gidip makarna yemeyi önerip duruyor. Anladım ki bu çocukta var bir şey. Neyse kütüphaneye gittik. Bu kez saçımla oynamaya çalıştı. Bir güzel eline vurdum. Yapmamasını söyledim. Sonra kütüphane önüne yürüyeceğim diye çıktım. Bu yine makarna yemeye anneannesine
Dün Muharrem ayı diye camiye gittik. Annem kadınlar tarafında namaz kılmayan, bir yerde oturan bayanın birini normal uyarmış. Niyetinde orada namaz kılmayan ve bomboş oturan bayanların hepsini uyarmak varmış ama tek biri bakınca konuştukları ona denk gelmiş. Bayan alınmış ve anneme tepki göstermiş. Annemde yarı Terekeme altında kalmaz tabiki de "Niye bağırıyorsunuz? Uyardım sadece. Namazda işiniz yoksa dışarı da, merdivenlerin orada da durabilirsiniz" demiş. Bunun üzerine bayan "Ben bu cami de büyüdüm. Size mi soracağım" demiş. O cami yapıldığında ben yirmili yaşları devirmiş otuzlara yaklaşıyordum bayan da sallamış bir tarafından. Annem bakmış namazı yalan olacak, frene sakince basmış ve "Tamam hanımefendi sizi uyardığım için özür dilerim. Hakkınızı helal edin" demiş. Bayan daha da parlamış. Ulan dangaval annem sana günah mı işledin dedi...
"YOKMU GÜNAHI ?"
"Herkes sen oldu sanki birden,
Kime baksam seni görür oldum,
Bomboş yollara bakarken,
Yanıma geldiğinin hayalini kurdum,
Gözlerim seni bulduğu her an parladı,
Yüreğim aşkın huzurlu yanını tattı,
Böylesi özletmenin yok mu günahı ?
Sen yokken bile kokun yanımda kaldı..."
bir sen vardın bir de kitapların, şimdi kitapların bile yok altını çizdiğin cümleler dışında sayfalar bomboş