book blogerr
@book_blogerr
245 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Bazen dışarıdaki kalabalıklar bana öyle uzak geliyor ki… Mecburi sohbetler, doldurulması gereken roller, sahte gülüşler… Hepsi bitince içimde hep aynı cümle beliriyor:
“Tamam, şimdi mağarama geri döneceğim.”
O mağara benim kaçışım değil; nefes aldığım yer. Kendimi en doğru hâlimle hissettiğim, içimdeki tüm yükleri kapının dışında bıraktığım yer.
İçeri girdiğimde rafların arasında dolaşıyorum. Elimde o eski toz bezim… Kitapların sırtlarını tek tek siliyorum. Her birine dokunmak, sanki kendi içimde unutulmuş bir parçayı uyandırmak gibi. Sonra gözüm o tozlanmış aynaya takılıyor. Hep oradaydı ama ben uzun zamandır bakmaya cesaret edememişim.
Bezi kaldırıp aynanın yüzeyini siliyorum. Toz kalktıkça yüzüm beliriyor. Yüzümün ardında ise geçmişim:
Kendime yabancılaştığım dönemler, içimdeki boşluğu anlamlandıramadığım zamanlar…
Sonra o süreci nasıl atlattığım, kendimi nasıl geri bulduğum…
Ama yine de beni en çok acıtan başka bir şey vardı:
Topluma yabancılaşmayı hâlâ kendime yediremiyordum.
Kalabalıkların ortasında eksildiğimi biliyordum ama bunun normal olup olmadığını hep sorguluyordum.
Soyutlanmak ister istemez insanın canını yakıyor.
Tam aynayı tamamen silmişken, aynada bir şey daha fark ettim:
Sanki bana doğru uzatılmış bir kitap duruyordu orada.
“Bu kitap bana verilmiş gibi…” dedim. Sanki ben onu seçmemiştim; o beni seçmişti.
Ve en önemlisi…
Ben uzun zamandır içimde açıklayamadığım bir durum yaşıyordum.
Ne hissettiğimi bilmiyor, adını koyamıyor, sadece uzaklaşıyordum.
Sonra bir gün, tam da yaşadığımı bana anlatacak bir kitapla karşılaştım.
Bu kitabı elime alışım, dört duvar arasındaki o açık kapının kapanması gibiydi.
İçimde hep bir yerden sızan soğuk bir rüzgâr vardı. Adını bilmediğim bir boşluk…
Bu kitabı okumam, o rüzgârı kesen, eksik parçayı yerine yerleştiren
cemile nur isimli okura yanıt verildi
book blogerr
Çok tesekkür ediyorum 💜şu an bir çocuk kitabım var Sincap Feli ve Ailesi Kışa Hazırlık Yapıyor sayfası var incelemek isterseniz💐
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazen dışarıdaki kalabalıklar bana öyle uzak geliyor ki… Mecburi sohbetler, doldurulması gereken roller, sahte gülüşler… Hepsi bitince içimde hep aynı cümle beliriyor:
“Tamam, şimdi mağarama geri döneceğim.”
O mağara benim kaçışım değil; nefes aldığım yer. Kendimi en doğru hâlimle hissettiğim, içimdeki tüm yükleri kapının dışında bıraktığım yer.
İçeri girdiğimde rafların arasında dolaşıyorum. Elimde o eski toz bezim… Kitapların sırtlarını tek tek siliyorum. Her birine dokunmak, sanki kendi içimde unutulmuş bir parçayı uyandırmak gibi. Sonra gözüm o tozlanmış aynaya takılıyor. Hep oradaydı ama ben uzun zamandır bakmaya cesaret edememişim.
Bezi kaldırıp aynanın yüzeyini siliyorum. Toz kalktıkça yüzüm beliriyor. Yüzümün ardında ise geçmişim:
Kendime yabancılaştığım dönemler, içimdeki boşluğu anlamlandıramadığım zamanlar…
Sonra o süreci nasıl atlattığım, kendimi nasıl geri bulduğum…
Ama yine de beni en çok acıtan başka bir şey vardı:
Topluma yabancılaşmayı hâlâ kendime yediremiyordum.
Kalabalıkların ortasında eksildiğimi biliyordum ama bunun normal olup olmadığını hep sorguluyordum.
Soyutlanmak ister istemez insanın canını yakıyor.
Tam aynayı tamamen silmişken, aynada bir şey daha fark ettim:
Sanki bana doğru uzatılmış bir kitap duruyordu orada.
“Bu kitap bana verilmiş gibi…” dedim. Sanki ben onu seçmemiştim; o beni seçmişti.
Ve en önemlisi…
Ben uzun zamandır içimde açıklayamadığım bir durum yaşıyordum.
Ne hissettiğimi bilmiyor, adını koyamıyor, sadece uzaklaşıyordum.
Sonra bir gün, tam da yaşadığımı bana anlatacak bir kitapla karşılaştım.
Bu kitabı elime alışım, dört duvar arasındaki o açık kapının kapanması gibiydi.
İçimde hep bir yerden sızan soğuk bir rüzgâr vardı. Adını bilmediğim bir boşluk…
Bu kitabı okumam, o rüzgârı kesen, eksik parçayı yerine yerleştiren
emre timur isimli okura yanıt verildi
book blogerr
Saygılar hocam çok tesekkür ediyorum 💫
New York Times çok satan romanlarından biri olan aynı zamanda Goodreads 2023 en iyi roman finalisti seçilen harika bir roman. Lara isimli karakterin gözünden anlatılan olaylar bize saf aşkı, aile olmayı ve geçmiş ile gelecek arasında köprü kurmanın önemini anlatıyor. Lara geçmiş hayatını, aşklarını, tiyatrocu olmak için çıktığı yolda karşılaştıklarını Tom Lake denen kasabada üç kızına anlatıyor ve ortaya güzel bir roman çıkıyor.
Lara 3 kız annesidir. Tom Lake yakınında bir evi vardır ve kocası Joe ile birlikte yaşamakta dır. Romanda Lara'nın gençliğine konuk oluyoruz ve onun tiyatrocu olmak için çıktığı yolda karşılaştığı zorlukları ve eski Aşkı Duke ile yaşadıklarına konuk oluyoruz. Pandemi zamanında aile 3 kızı ile bir araya gelmiş ve geçmişin tozlu raflarına yolculuk başlamıştır. Lara karakterinin psikolojik derinliklerine iniyoruz ve yaşadıklarına film izler gibi şahit oluyoruz. Kiraz bahçesi de sık sık bu muhabbetlere eşlik ediyor tabi. Lara'nın ilk aşkı Duke, sportif bir vücuda sahip, iyi bir tenis oyuncusu, aynı zamanda harika bir Aktrist'tir. Ancak duygusal hayatı biraz çalkantılıdır. Lara ile yaşadıkları ve ikilinin geçmişine yolculuk yapmak güzeldi. Bu arada 3 kızının duygu, düşüncelerine tanık oluyoruz ve geçmişin sırlarına tanık olmak için ipucu arıyoruz. Lara ve kocası Joe karakterine uyuz oldum. Karısı Lara eski aşkını kızlarına ballandıra ballandıra anlatırken adam öylece bunu dinliyor. Amerika'lı aileler hep böyle geniş midir acaba? Kültür farkı çok garip gerçekten. Biraz kıskan be adam, anlatma de, ama değil mi:) Aslında kızların geçmişi kaşımasındaki en büyük sebep belki de Duke'un popüler bir karakter olmasından kaynaklanıyordur. Sonuçta her kadının gözünde o bir stardı. 3 evlilik yaptı ama asla duygusal anlamda tutunamadı. Lara ise kocası Joe ile
book blogerr
Kitabı hak edecek muazzam bir yorum olmuş emeğinize sağlık Bu kitap bu yorumu hak ediyor ve yayınevi oldukça çok da iyi işler çıkarıyor
Kitaplar, hayatın karmaşasında kaybolduğumda bana atılan can simitleridir. Her bir sayfası, dalgalar arasında yönümü bulmamı sağlar ve her cümlesi, içimdeki huzuru yeniden keşfetmeme yardımcı olur.
book blogerr
Kesinlikle öyle 💫💫💫
Gözyaşların süzüldüğünde yağar en sağanak yağmurlar,
Güneş bulutların ardından çıkmak için gülüşünü arar,
Yokluğunda dökülür;kökü senden olan ağaçtaki yapraklar,
Her mevsim sana benzer,en çok da sonbahar.
book blogerr
💜💜💜💜