Tüm ömrünü bir şeyler bekleyerek geçirmişti zaten;babasının işten eve dönmesini beklemek,sevgiliden gelecek,ama hiç gelmeyen mektubu,yıl sonu sınavlarını,treni,otobüsü,telefonu,tatilleri,tatillerin sonunu beklemek,hep beklemek.Şimdi de,kendisiyle önceden randevulaşmış olan ölümü beklemek zorundaydı.
"Böyle bir şey ancak benim başıma gelebilir.Normalde insanlar en beklemedikleri gün ölürler."
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişdi Veronika,tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyorlarmış gibi söz ederlerdi,ama işin gerçeği,başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı;çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.O tür insanlardan nefret ederdi.