Aytəkin Alıyeva
@booklover_naz
Bakı Dövlət Universiteti | Mexanika-Riyaziyyat | Riyaziyyat
Baku
Azərbaycan | Şəmkir, 28 Haziran
47 okur puanıŞubat 2019 tarihinde katıldı
John Fowles - Fransız Teğmenin Kadını1000Kitap
Hər kəsə salam :) #yineyeniyeniden qarşınızdayam.
İlk öncə onu qeyd edim ki, Fowles’dən oxuduğum ilk kitab idi və gələcəkdə digər romanlarına da müraciət etməyi düşünürəm.
Mənə görə kitabın əvvəlləri çox da axıcı gəlmədi və sözün əsl mənasında 100-150-ci səhifələrə kimi çətinliklə gəlib çıxdım. Amma onu deyim ki, qətiyyən kitabı yarımçıq saxlamayın, həmin yerə qədər gəlib çatın Çünki romanın ən həyəcanlı yerləri burdan sonra başlayır.
Böyük Britaniya tarixində Viktoriya dövründən bəhs edən sevgi uçbucağı adlandıra biləcəyimiz, eyni zamanda arxa fonunda dövrün əxlaq anlayışının sorğulandığı, qatı əxlaqi qayda və qanunların olduğu bir cəmiyyətdə qadına təzyiq, insanlar arasında sosial bərabərsizliyin, siniflər arası münaqişələrin hökm sürdüyü, həmçinin dini, sosial-fəlsəfi cəhətdən də maraqlı məlumatlarla zəngin dolu-dolu bir roman.
Məzmundan əlavə həm qurğu baxımından həm də ifadə baxımından çox maraqlı və standartlardan fərqli bir roman idi. Belə ki, ən çox sevdiyim məqamlardan biri hər paraqrafın əvvəlində məşhurlardan və ya kitablarından sitatların olmağı idi (pastiche). Həmçinin kitabın 3 ayrı sonluğu olması da maraqlı idi və romanı bu sonluqlardan hansı ilə bitirəcəyi oxucunun öz təxəyyülünə buraxılır.
Baş obrazlar; Sarah, Charles və ErnesTina
Tina ~ dövrün iffətli,əxlaqlı qadın obrazı
Sarah ~ azad qadın rolunu oynayır dövrün digər üzünü təmsil edir və o dönəmin şərtlərinə görə iffətsiz görünür
Charles ~ bu iki çağın, dövrün arasında qərarsız qalır, seçim etməyə çalışır.
Ayrılıqda obrazların hər birinin müsbət və mənfi cəhətləri var. Amma mənə nisbətən daha yaxın Tina oldu niyəsə :)
Bu baş obrazlardan əlavə yan obrazlar da var idi, hətta bir “anlatıcı”(yazar ~ Tanrı) obrazı da var idi ki, bunu da çox sevdim. Həmin dönəmə 100 il əvvəldən baxan və tez-tez araya
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
José Saramago - Körlük
“Aslında körlük umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı ... “
Yazar bir gün bir kafedə oturub sifarişini gözləyərkən “ hamımız bir anda kor olsaq?” deyə düşünür və davamında da ortaya bu əsərini çıxardır.
Yazıçıdan oxuduğum ilk əsər idi və daha əvvəl oxşar bir kitab oxuduğumu xatırlamıram.İlk başlarda çox təəccüblənmişdim.Çünki Saramago, kitablarında fərqli bir üslub seçib; nöqtə və vergüldən başqa heç bir durğu işarəsindən istifadə etməyib. Həmçinin kitabda heç bir paraqraf,dialoq xətləri yoxdur. Maraqlısı budur ki, oxuyarkən heç bir şəkildə çətinlik çəkmədim, hətta alışdıqdan sonra daha axıcı və maraqlı gəldi.
Yazıçını fərqləndirən daha bir fərqli üslub isə əsər boyu heç bir obrazlara ad verməməsi və bəhs edilən məkan,yer adlarının olmaması idi.
Kitab distopik janrdadır. Covid-19 pandemiyası dövründə oxumağım daha təsirli oldu,içimin sıxıldığı,gərildiyim,qorxduğum hissələr çox oldu.Distopiya janrı olduğunu nəzərə alsaq elə kitabın ötürdüyü bu hislər normaldır.Ancaq eyni zamanda mən kitabın daha çox ironik,alegorik janrda olduğunu düşünürəm.
Ön planda bir hekayə var bəli amma yazarın bizə anlatdığı əsl məsələ çox daha fərqlidir. Hekayədə bir duyğu orqanının korluğunu oxuyuruq əslində isə mənəvi korluq,dəyərlərin itirilməsi,şüursuzluq və bunların insanlar arasında yoluxucu olmasından bəhs edir.
Yazar Körlük kitabında obrazların kor olmağa başladığını yox,əksinə hamımızın kor olduğunu , kor olmağın əslində gözlərimizin görməsilə əlaqəli olmadığını, baxan,görə bilən gözlərin də kor ola bildiyini göstərir.
Hər kəsin həyatında ən az bir dəfə öz-özünə düşündüyü , bəlkə də ən çox qorxulan əngəllərdən biri olaraq düşünülən “korluq”.
Bundan əlavə Saramago kitab boyunca korluq üzərindən kaptalizmə,siyasətə,dövlət fəlsəfəsinə,dinə,əxlaq dəyərlərinə dair
”Ətir can bəslədim güllər içində
Zalım oğlu bir yaylağa gəlmədin . . .”
XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatında özünəməxsus yeri olan İlyas Əfəndiyevin #dağlararxasındaüçdost romanını @origin_book_club ‘la birlikdə oxuyub, aprel ayına olan müzakirəmizi başa vurduq.
Təəssüf hissi ilə qeyd edirəm ki, yazıçıdan oxuduğum ilk əsər idi. İlyas Əfəndiyev Söyüdlü Arx, Geriyə Baxma Qoca, Sən Həmişə Mənimləsən, Körpüsalanlar və digər əsərləri ilə tanınan ən güclü Sovet yazıçılarındandır.
Əsərdəki təsvirləri çox bəyənərək oxudum. Oxuduqca sanki özümü o kənddə , soyuq Qartallı Dərədə hiss edirdim. Qarlı dağlar, yanan isti soba, bulaqdan səhənglə su daşıyan kənd qızları hər biri mənə çox doğma idi.
Xüsusən elə yadda qalan obrazlar oldu ki, bu kitabı görəndə həmişə onları xatırlayacam.Məsələn Bağdagül bacı, onun məzəli zarafatları,özünəməxsus ədası,danışıq tərzi mənə çox xoş gəlirdi. Yan obrazlar olmaqlarına baxmayaraq Çıraq dayı,Bəndalı əmi, Kəriş,Mikola,Hayk mənim sevdiyim obrazlar sırasında idilər.
Baş obrazlara gəlincə isə ( Şahlar, Səlimə) onlara niyəsə tam isinə bilmədim.
Ancaq kitabda həm açıq şəkildə həm də sətiraltı toxunulmuş mövzular çox xoşuma gəldi. Dostluq, ailə-məişət,sevgi,xəyanət,mərdlik,böyüklərə hörmət,qonağa ehtiram və s. Bunlardan əlavə Sovet dövrü,kolxozçuluq, 60-70-ci illərdə sərhəd qonşularımızla olan münasibət,dövrün çətinlikləri,fikir ayrılıqları ustalıqla qələmə alınmışdır.Ümumiyyətlə mənə həmişə keçmiş dövr çox maraqlı gəlib, hər zaman istəmişəm “zaman makinem” olsun və illər arasında səyahət edə bilim
Dağlar arxasında üç dost deyəndə isə söhbət, 3 fərqli ölkədən olan əsgər yoldaşlarının dostluğundan Azərbaycanlı - Şahlar, ukraynalı - Mikola və erməni - Hayk.
Onu da qeyd edim ki, Erməni - Azərbaycan “qardaşlığını” oxuyarkən qəriblik hiss etsəm də nəzərə alsaq
Kürşat Başar - Yaz
|Onu gördüm ve Yaz geldi. |
Və YAZ bitdi . . .
Həyata anasını itirərək başlayan və itirə-itirə yoluna davam edən Murat’ın Kıbrısdan (Kipr) başlayıb Türkiyəyə uzanan uşaqlıq və sevgi hekayəsi.
Kitabın fonunda yaxın tarixdə yaşanan Kıbrıs ağrılarına eyni zamanda Muratın yalqızlığına, kitablara olan sevdasına,itirmə qorxusuna və çox böyük sevgisinə şahid oluruq.
Yazıçıdan oxuduğum ilk əsər idi. Cümlələr,ifadələr çox sadə və asan başa düşülən şəkildə yazılmışdır. Tam bir yaz kitabı demək olar və bir neçə gün ərzində rahatlıqla oxuna bilən şeir kimi bir kitabdır. Mən altını xətləyə biləcəyim kitablar oxumağı çox sevirəm, bu kitabda da bol-bol altını xətlədiyim cümlələr oldu.
Qeyd edim ki, illər və yaşananlar təəccüblü şəkildə axıb gedərkən,danışılarkən bir az başınız qarışa bilər.Çünki bəzən mövzudan-mövzuya tez-tez keçid edilir. Fikrimcə yazıçı tam olaraq mövzuya bağlı qalmaq istəməyib buna görə də arada həyatla,kitablarla bağlı və digər fərqli mövzulara toxunub. Bu da istər-istəməz bir az qopuqluq yaratdı məndə. Kitabın sonluğu isə kədərləndirdi və bəzi məsələlər sona qaldığı üçün tələsik sonlandırılmış kimi gəldi. Onu da qeyd etməliyəm ki, bir kişinin,oğlanın baxış bucağı ilə kitabı oxumaq çox fərqli və gözəl bir duyğu idi. Əminəm ki, oxuduqca özünüzdən mütləq bir şeylər tapa biləcəksiz.Qalın kitablardan sonra dincinizi almaq üçün yorulmadan,hüzurla oxuyacağınız sadə bir kitabdır.
Ümumilikdə sevərək və zövqlə oxuduğum kitablardan oldu. Yazıçının “Başucumda Müzik” kitabını da əldə edib oxumağı düşünürəm
Kitabı oxumusunuzsa və ya yazıçının başqa kitablarını oxumusunuzsa fikirlərinizi mənimlə bölüşün
səh: 328 | 20 TL 
Kürşat Başar 
Yaz
Kürşat Başar Yaz
Mark Levi - Haradasan?
Fransız yazar Mark Levinin qələmi ilə ilk tanışlığım idi. Çox sadə, axıcı bir tərzdə yazıldığı üçün bəyənərək oxuduğum kitablardan oldu.
Kitabı @origin_book_club sayəsində mart ayı müzakirəsi üçün oxumuşdum. Və təbii ki, aylar sonra şərh edirəm
Kitab sevgi romanı olmasına baxmayaraq eyni zamanda digər maraqlı mövzulara da yer verilib. Hansı ki, düzgün valideyn necə olur? Və ya mənim adını eşitdiyim ancaq haqqında bilmədiyim uraqanlarla bağlı ətraflı məlumat var idi ki, bu da mənə çox maraqlı gəldi.
Kitabdakı obrazlar bir-birilə tamamilə fərqlənirdilər:
Suzan - Digər insanların təhlükəsizliyini qorumaq üçün öz həyatını,sevgisini hətta qızını belə qoyub çıxıb gedir. Ancaq müzakirədə də vurğuladığım kimi; bir insan, bir ana öz övladını qoruyub,böyütməyi bacarmayandan sonra digər insanları necə qorusun, qorusa belə mənim üçün heç bir mənası yoxdur. Amma onu da qeyd edim ki, fədakarlıq göstərərək etdiyi iş həqiqətən təqdirə layiqdir.
Filipp - Müzakirədə Suzanın tərəfini saxlayanlar çox olsa da, mən ümumi götürsək Filippçi idim. Hər nə qədər onun da səhvləri olsa belə, hər bir halda onu atıb gedən və illərlə gözləməyinə baxmayaraq qayıtmayan insanın arxasınca baxıb göz yaşı axıtmadı,öz həyatına davam etdi deyə onu qınamaq məncə düzgün deyil.
Maria - Mənə əsl Azərbaycan qadınını xatırladan obraz. Ağıllı, fədakar, sadiq, sevdiyi üçün, ailəsi üçün daima mübarizə aparan… Ah, Maria, ah. Heç bilmirəm sənin yerində olsa idim,sənin etdiyin fədakarlığı edə bilərdim mi? :/ Fikrimcə yox..
Əslində bu elə kitablardandır ki, nə haqlı var nə də haqsız. Hərə özünə görə haqlıdır, ancaq unutmamaq lazımdır ki, etdiyimiz seçimlər həyatımızı dəyişir.
Kitabın sonluğu isə gözlənilməz və təsirli idi. Amma yenədə nələrsə çatmırdı sanki. Ya da mənim sevgi anlayışım bu deyil
