Sibel
@bookshug
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitap gerçekten BAMBAŞKA!!!
Kitabın kapağını açtıktan sonra geri kapatamıyorsunuz :)
Bir banka soygunu, rehineler ve onların izini süren baba-oğul polis… Hayır, hayır! Bu bir polisiye romanı değil. Bu insanlığın ta kendisini ele alan bir eser.
İnsan ruhunun karmaşası, korkuları ve endişeleri üzerine derin bir yolculuk.
Eserde her karakterin ayrı bir travması ve yalnızlığı var. Okurken kendinizden bir şeyler bulmak çok mümkün.
Ancak Fredrik Backman’ın öyle bir dili var ki dramı mizahıyla yansıtarak sizi hıçkırıklara boğulmanızdan alıkoyuyor.
Birbirini tanımayan bir grup insanı orta noktada buluşturan şey kesinlikle sadece rehine olmaları değildi. Tecrübeleri, acıları ve yalnızlıkları. Bu karakterlerin ne kadar özenle yazıldığını da dile getirmek istiyorum.
Okurken içinizin ısınacağı bir kitap.
Okuma listenizde yer vermenizi öneririm. :)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
-Selaaam, bugün size okurken aşırı keyif aldığım ve kitabın yarısını fosforlu kaleme boğduğum bir eserden bahsedeceğim. Yorumu için çok heyecanlıyım ve hemen başlıyorum.
Öncelikle o çok beğendiğim alıntılarla başlıyorum.
-"Tutucu kişi, yapmak istediği ama yaparsa suçlanacağı davranışları başkalarında gördüğünde onları eleştirerek ya da engelleyerek kendi isteklerini ketlemeye çalışır."
-"Aşırı bağımlı kişi, kendisine yakın insanlara karşı taşıdığı düşmanca duyguların çoğu kez bilincinde değildir. Üstelik bu kişileri sevdiğine de inanır ama aslında sevmeden sevilmek istemektedir."
-Çoğumuzun bildiği ama detaylarına inmekten kaçındığımız bir konu ön plana çıkıyor. Anne-baba ve çocuk. Bulunduğumuz yaştaki davranışlarımızı şekillendiren asıl sebebin bebeklik dönemimizdeki anne ve babamızın bize sunduğu sevgi veya sunamadığı sevgi, kendilerine olan güvensizlikleri, aklımıza gelebilecek her tür olumlu veya olumsuz davranışların olduğunu biliyor muyduk? Engin Geçtan insan olmanın hikayesini tam olarak buradan ele almaya başlamış.
Ardından korkularımız geliyor, neyden korkuyoruz insanlardan mı duygulardan mı? İçimizdeki eksikliğin açığını neden karşıda arıyoruz? Değersizlik duygusunu içimizde o kadar çok büyütmüşüz ki birinin bize değer vermemesi ile tüm karanlık yanımızı ortaya çıkarıyoruz. Kendi varoluşumuzu kabullenememekten karşıya sımsıkı bağlarla bağlanıyoruz. Kusurlarımızı görmekten kaçıyoruz, o kusuru başkasında görünce küçümsüyoruz çünkü biz kendimizi sevmiyoruz. Narsisist ve mazoşist yanlarımızla insanlara tam bir manipületör oluyoruz. Ama neden? Her şey insanın kendini anlamaya, tanımaya, sevgi göstermeye çalışmamasıyla başlıyor. Herkesin bir gün kendini tanıyıp değer verebilmesi umuduyla.
-Engin Geçtan, İnsan Olmak kitabı ile kendimizi anlamamızda bize büyük bir
