booksofbet
@booksofbet
instagram.com/booksofbet /Instagram
Astrolog
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
null, 21 Mart
438 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Ee Bandini? Ne oldu şimdi bu işin sonu? En mutlu kim oldu? Bandini? Sammy? Camilla? Düşünüyorum, cevabı bulamıyorum. Belki de mutlu olmaları gerekmiyordur, sadece hepsi bir şekilde yaşamalıydı. Hislerimi hareket geçiremediği yaklaşık 90 sayfalık süre zarfında "Ben ne okuyorum yahu!" dedim ama kalan tüm sayfalar beni çok etkiledi. Çünkü sonlara doğru hikayeye bir hareket geldi ve bir şekilde dönemle bağlantı kurmamı sağladı.
.
Hitlerin dünyaya saldırmaya başladığı dönemlerde yazar olmaya çalışan Bandini ve etrafındakilerin fikirleri ve hayatları anlatılıyor kitapta. Okurken yazarımız da dahil pek çok insanın kanına işleyen ve dünyada bir türlü bitmek bilmeyen ırkçılık cümleleri beni çok yaraladı. Bandini de yaralanmış ve o da başkasını yaraladı.
.
Eğer okumaya karar verirseniz karşınıza gelecek şey şöyle: Önce hikayeye girmekte zorlanacaksınız, ellili sayfalara kadar "Allah'ım Bukowski'nin hatrına bitirmek zorundayım, mutlaka bir ışık göreceğim." diyeceksiniz ve sonra şak - ışıklar yanar- hikayenin içinde Ford kullanıyor, sahillere gidiyor, arıyor ve arıyor, yazıyor ve yazıyorsunuz. Çok şükür ki mutluyum çünkü gerçekten yarım bıraksaydım pişman olacaktım. Özellikle son 40 sayfa falan mükemmeldi
"Şimdiyse nereye baksa Tanrı'yı görüyor, hayatta olduğu için duyduğu minneti her hareketiyle göstermeye çalışıyordu."
.
#kitapyorumu #okudumbitti
Çok güzel bir yolculuktan çıktım. Hippi oldum, Avrupa sokaklarında özgürce dolaştım, hor görüldüm, umursamadım, Yaradan' ı hissetmeye çalıştım, insanlara şaşırdım, ötekileştirmenin dibini gördüm, dayak yedim, suçlandım, kendimi aradım, Amsterdam'dan yola çıktım ve kendimi İstanbul'da buldum. Biliyor musunuz Paulo ve Karla da kendini İstanbul'da bulmuş. Biraz da birbirlerinde bulmuş. Onlar kendilerini aradıkları bu yolculuk sürecini yaşarken ben de 1970'lerin ve öncesinin dünyasında bir tur yaptım. Her zamanki gibi sevmedim ben dünyayı ya. Olmuyor yani. Her dönemde kendimi uzaklaşıran bir şeyler buluyorum. Zaten eminim okuduğunuz zaman bana hak vereceksiniz. Dışlama ve ötekileştirme dünyayı ele geçirmiş, neyini seveceğiz ki?
.
Günlerce hikayemde paylaştığım her alıntı beni benden almıştı. Paulo okumayı zaten çok severken bu kitabıyla onun hayatının bir bölümüne şahitlik etmek ona olan saygımı arttırdı. Şimdi anlıyorum niye güzel yazdığını ve bana her zaman deneyim dolu geldiğini. Kaleminin kuvveti onun güzel, özgür ve arayışını tamamlamış ruhundan geliyor. Kitabın son sayfalarında oldukça ağladım. Zaten günlerdir bir birikmişliğim vardı, e kitap da çok duygusal ve insani bir sona doğru gidiyordu, üstelik Lp'den Scarborough Fair çalıyordu. Hepsi üst üste gelince kendimi ağlarken buldum. Ne güzel bir yolculuktu bu, ne manalı! Seviyorum seni Paulo.
.
Katillerin en kötüsü, yaşam sevincimizi öldürendir.
