N.
@bookwithlatte
Ne mutlu Türk’üm diyene!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her daim umutsuzlukla dip dibe duran, rüzgârlara karşı bile soytarılığın o narin çiçeklerini koruyup kollayan hüznü bir anlayabilseydiniz keşke!
Emekli olmadan önce günlerim bakanlıkta ve mezarlıkta; emekli olduktan sonra evde ve mezarlıkta geçti. Benim için her üç mekân da birbiriyle aynıydı zaten. Evim benim mezarlığımdı, kendimi her akşam çelik kapının kilidini üç kere çevirerek yalnızlığa gömüyordum. Bakanlık, bütün 657’lilerin kabristanıydı zaten, çoğumuz devletin sigortalı ölüleriydik.
“…Şimdi bile masamdaki lapis mavisi vazoda açan beyaz şakayık, benimle birlikte çaresizce iç çekerek gelmeni bekliyor. Hayal kırıklığına uğratırsan güzel şakayık ağlayacaktır. Gardırobun üzerindeki ayna da senin görüntünü yansıtmak istediğini söylüyor. Öyleyse mutlaka gel!..”
