yeterozcelik
@bookwormandnerd
Yeter Özçelik
Gerçekten mükemmel bi kitaptı bayıldım. Mcfadden kitaplarındaki tadı alıyorsunuz ama onun kitapları kadar basit bir dili yok, hafif edebi bir dil kullanıyor yazarımız. Gerilim, cinayet ve psikoloji seviyorsanız mutlaka okumalısınız. İyi okumalar. Bundan sonra 
Yitik Kızlar kitabını da okumayı düşünüyorum.
Yitik Kızlar kitabını da okumayı düşünüyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitapta Dragomir(Stavro) adında bir karakterin Adrien ve Mihail’e anlattığı acılar ve özlemle dolu hayatını okuyorsunuz. Kira adında ablasının kaçırılıp Dragomir’in yıllarca ablasını ararken başından geçenleri ve aşık olduğu kadın Tinkutza’yla ve onun ailesiyle yaşadığı olayları anlatıyor. Stavro’nun hikayesi Romanya'dan başlayıp, İstanbul, Beyrut, Şam, Diyarbakır gibi yerlerde devam ediyor. Dragormir’in genç olması, saflığı, hayat hakkındaki tecrübesizliği; karşısına çıkan insanlara sürekli güvenmesine, koruyucu birine ihtiyaç duymasına neden oluyordu. Onu bu ihtiyaçtan kurtaran da Barba Yani’den öğrendiği salep satıcılığı oluyor... Gerçekten güzel ve anlamlı, okuyana bir şeyler katacak, önyargıyı kırabilecek bir kitaptı.
“Çünkü tek bir adamın iyi yürekliliği, bin kişinin kötülüğünden daha güçlü; kötülük, onu yapanla birlikte ölüp gidiyor; iyilikse dürüst adamın yok oluşundan sonra bile ışık saçmayı sürdürüyor.”
Uzun bir zaman yolculuğu gibi gelen mükemmel bir kitaptı. Martin tanıdığım en azimli en özgüvenli insan olabilir. İdealleri, Herbert Spencer hayranlığı, merhameti, çalışkanlığı, yıllar süren umudu emeği gerçekten güzeldi.
Kitabın başlarında ve ortasında Ruth’la olan aşkı mükemmel geliyordu fakat Ruth da ailesinden farklı değilmiş, kısıtlanmış “burjuva kültürü” maalesef onda da vardı. Ruth’un Martin hakkındaki umutsuz düşünceleri, anne babasının isteğine göre hareket etmesi kitap boyunca üzücüydü. Bunun üstüne kitabın sonundaki Ruth başımı kopardı diyebilirim. Bence Martin de Ruth’u sevdiğini sandı...
Martin’in her zaman yanında olan Maria ve hep bir muamma olarak kalan Brissenden... Bu karakterleri çok sevmiştim süreçte Martin’in yanında olmaları tek dayanağıydı.
Yüksek mevkiden insanların ikiyüzlülüğü, çıkarları nedeniyle Martin’in fikirlerini benimsemesi, bitmek bilmeyen yemek davetleri... Fakat onun açlıkla eserlerini yazdığı günler kimsenin olmaması... Bunlar gibi çelişen hayret ettiren davranışlar vardı.
Kitabın sonu da inanılmazdı, hüsrana uğrattı fakat öbür türlü yapay bir mutlulukla bitmesi de pek olmazdı...
“Benim yazı hayatımı mahvedebilirdin. Benim doğamın emredici gücü gerçekliktir, ama burjuva ruhu bundan nefret eder. Burjuvazi korkaktır. Hayattan korkar. Senin de tüm çaban benim hayattan korkmamı sağlamak içindi. Beni şekillendirebilirdin. Hayatına ait gerçekdışı, sahte ve bayağı değerlerle dolu küçücük bir kuş yuvasına tıkıştırabilirdin.”
Kitapta farklı bir bakış açısı, inanç ve dünya görüşü var okumanızı öneririm. Akıcı olduğu yerler de var, bilgi verirken durgun olduğu yerler de var. Fakat engelleyici değil. Kitap hakkındaki düşüncelerimi yazmadan önce şunu söylemek isterim Stefan Zweig' ın daha iyi kitaplarını okumuştum fakat bu kitabın vermek istediği mesajlar da en az diğerleri kadar etkiliydi.
Yahudilere göre; yedi, sayılar arasında özel ve yüce bir sayıdır, Tanrı dünyayı ve insanı yedi günde yaratmıştır ve duyulara bakmayı, hissetmeyi, sevmeyi Tanrı ışığın gücüyle öğretmiştir. Bu yüzden şamdan yedi koluyla ışığa övgüler yağdırmıştır. Yahudilerin bitmek bilmeyen göçleri boyunca en kutsal işareti , geriye kalan tek şeyi Kitap ve şamdan (kitap Tevrat, kitapta şamdanın ismi Menora olarak geçiyor.) olmuş. Okuduğunuz kitapta da bu şamdanın göçler, savaşlar sonunda hep maddi değeri, dünya malı olduğundan hükümdarların, yağmacıların, kölelerin eline geçmiş; manevi, kutsal olan değeri unutulmuştur. Benjamin ise çocukken gördüğü bu şamdanı geri kazanılması, imanla korunup saklanılması için yaşlı haliyle elinden geleni yapmaya çalışır...
Kitapta bence en güzel mesaj ; insan yüreği her zaman önce yüceltilip, sonra düş kırıklığıyla kendi sıkıntısının içine fırlattığı insanlara cephe aldığı için karanlık hırslarını olduğu gibi insanlara yöneltirler. Ve maalesef bu doğruydu.
