Zeynep şeker
@boyalitospik
okumak sakinleştiriyor
istanbul
6 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tren ağır ağır ilerlerken, taburun erleri, savaş şöleninin önlerine serdiği tüm eğlentilerden paylarını alıyorlar; ovalar ve yamaçlardaki mezarlıkların pırıl pırıl parlayan beyaz haçlarını gördükçe, savaş meydanında elde edilecek Şanlı zaferlerden geriye beyaz bir haçın tepesinde sallanıp duran çamurlu kasketten başka bir şey kalmayacağını kavramaya başlıyorlar, savaşın korkunçluğunun yüreklerinde duyuyorlardı.
İnsanları boğazlamanın ilk hazırlıkları, her zaman, ya Tanrı adına ya da insanoğlunun Kendi kafasında yarattığı yüce bir varlık adına yapılmıştır.
Dinler Fiona'nınki de dahil ahlaki sistemler çok uzak mesafeden görülen sıkışık bir dağ sırasındaki zirveler gibiydi; biri diğerinden gözle görünür biçimde daha yüksek, daha önemli veya daha doğru değildi.
Bir sabah çok erken vakitte annem odama geldi, "sanırım Baban Öldü" dedi. 'Yine mi..' dediğimi hatırlıyorum. Kalkmak istemiyordum, yorgundum ve yorganın altına girdim.
Babama o kadar körkü tut sarhoş görmüştüm ki, gerçek bir ölüyle kör kütük sarhoş biri arasındaki farkı bilemiyorum.
Sonra babam doktordu ve bir doktor ölmezdi.
Annem,' Bu seferki gerçek Hadi kalk' dedi. Kalktım odasına gittim. Yatağının yanı başına düşmüş ağzı kan doluyordu. Beni azarlamadı, gerçekten ölmüştü.
Dünyaya düzgün biçimlenmiş uzuvlarının hepsi yerli yerinde gelmek, acımasız değil sevgi dolu bir anne babanın evladı olmak, coğrafi ya da toplumsal tesadüfler sayesinde savaştan ya da yoksulluktan kurtulmuş olmak tamamen şansa bağlıydı. Dolayısıyla rahat rahat erdemli olabilmekte.