Manen terakki etmeyen bir insan bazen, bilhassa yalnız kaldığında, etrafında kimseyi görmediği için hiç kimsenin de kendini görmediğini, göremeyeceğini sanır. Evet, gizli ve utanılacak bir iş yapıyorsa etrafında kimse yoksa görülmediğinden, her işi yapabileceğinden emindir. Oysa bu çok büyük bir yanılgıdır. Zira Allah (c.c) her zaman ve her an bizi görmektedir, her hâlimizi bilmektedir.
Allah’ı (c.c) Basîr ismi ile tanıyan bir marifet ehlinde murâkabe hissi gelişir ve O’na sanki O'nu görüyormuş gibi ibadet eder. Biz, Allah’ı (c.c) görmesek de şüphesiz O bizi görmektedir.
İnsanların görmesinden utanıp da Basîr Allah Azze ve Celle'nin görmesinden utanmayan ve korkmayan kimse, Allah’tan (c.c) layıkıyla hayâ etmemiş ve O’nu hafife almış olur.