Kitap Patikası
@brctsdln
İyi kitaplar okumak, geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir.
-Descartes
"Bebeğin biraz karmaşaya neden olacağını tahmin ediyordu ama başa çıkmayacağını düşünmemişti. Sonuçta kadınların bugünlerde ve bu çağda bebek uğruna hayatlarından vazgeçmeleri gerekmiyordu. Ofisten de evden de çalışabilirlerdi. İsterlerse gece gündüz çalışıp didinebilirlerdi! Bu, onların hakkıydı."
Rachel Yoder'in yazdığı, Aslıhan Kuzucan'ın dilimize çevirdiği Gece Kancığı; tedirgin edici, sorgulatıcı gerilim dolu bir eser. Anneliğin karanlık yüzü ile yüzleştiren, sorgulatan bir kitap. Çocuk da yaparım kariyer de cümlesi gerçekten doğru mu?
Çalışma hayatı sanat üzerinden olan annemiz ve mühendis olan bir babamız var hikayede. Bebek olduktan sonra birinden birinin çocuğa bakması ve çalışmayı ertelemesi gerekir. Ve bu hikayede çoğu hikayede olduğu gibi fazla kazanan çalışmaya devam edecektir, evde kalansa anne olacaktır. İşini severek yapan annenin birden bebekle değişen döngüsü hayatını alt üst eder. Diğer annelerle sosyalleşmeyi ister ama bir taraftan da çocuk nedeniyle bu sosyalleşme olayını kendine yediremez. Hafta içi iş seyahatinde olan kocasının ne kadar rahat olduğunu düşündükçe sinirlenmekten kendini alamaz ama kocası eve döndüğünde bir şey belli etmez. Zamanla kendinin köpeğe dönüştüğünü hissetmeye başlar ve bu hisleri genelde akşamları yoğunlaşmaya başladığı için kendine gece kancığı ismini verir. Bundan sonra işler sarpa sarmaya başlar. Bir süre sonra da çocuğunu da köpekmişçesine yetiştirmeye başlar.
Kitapta, hayvanlara şiddet, insanın hayvanlaşma süreci gibi detaylar anlatıldığı için bu konularda hassasiyeti olanlara önermem. Anneliği farklı bir yerden ele alması, her şeyin dışarıdan göründüğü gibi olmadığını ve bir bebekle hayatın nasıl değiştiğini anlatması bakımından etkileyeci. Biraz Geber Aşkım'ın annelik tadı, biraz da Leziz Kadavralar'ın tekinsiz
"Eğer herhangi bir günün güzel geçtiğini düşünürseniz, bilin ki etrafınızda olan bitenlere yeteri kadar dikkat etmediniz."
Barbara Kingsolver'ın 2010 yılında Orange Roman Ödülü sahibi kitabı Boşluk, Çela Saranga'nın çevirisi ile dilimize kazandırılmış. Yıllarca kitaplığımda bekledikten sonra okuduğuma memnun olduğum, keşke daha önce okusaydım dediğim bir roman.
Meksikalı bir anne ve Amerikalı bir babanın tek çocuğu Harrison William Shepherd. Amerika'da dünyaya geldikten sonra annesi uçarı Salome ile Meksika'ya çocuk yaşta gitmek zorunda kalmış, günlüklerine sığınmış olan Shepherd ile, günlüklerinin izinde 1930lu ve 1950li yıllar arasında Meksika ile Amerika arasında bir yolculuk yapıyoruz. Annesinin kendisine statüsünü yükseltecek yeni adamlar bulma macerasında dışarıda kalıp, evin aşçısının yanında geçirdiği zamanlarda aşçılığı öğrenir. Ve bu öğrenim onu bambaşka serüvenlerin içerisine sürükler.
Bir dönem Amerika'da babasının yanında kalıp tekrar Meksika'ya döndüğünde Diego Rivera'nın duvar resimlerinde alçı karıcı olarak olarak başlayan kariyeri, Diego Rivera ve Frida Kahlo'nun evinde aşçılık ile devam eder. Daha sonrasında Troçki'nin sekreterliğini de üstlenir, Troçki'nin suikastı sonrası Amerika'ya Frida'nın tablolarını götürmek üzere gider ve geri dönmez. Orada yazar olur ama sonrası...
Kitapta; Diego ve Frida, Troçki'nin Diego'nun hükümete baskıları sonucu Meksika'ya gelmesi, Troçki ve Frida aşkı, Troçki suikastı, Stalin dönemi, Lenin'den sonra Rusya, 30'lu yılların Büyük Buhran dönemi, İkinci Dünya Savaşı ve sonrası etkileri, Hiroşima Atom bombası ve Amerika gözünde Japonya, Amerika'nın özgürlük ülkesi adı altında nasıl esaret ülkesi olduğu, gazeteciliğin ikiyüzlü ve yalancı yüzü, anti-komünizmin aslında komünizm karşıtlığı olmadığı, biraz da Çin tarafında
"Anneler, çocuklarında kendi çocukluklarını iyileştirmeye çalışırlar. Bu iyileştirme çalışması, çoğu zaman travmatik telafiler, fedakarlıklar, baskıcı uygulamalar, şiddet ve kontrolcülükle dolar taşar. Bir anne kendini koşulsuz kabul edip sevebildiğinde, çocuğunu da ayrı bir birey olarak görüp koşulsuz sevip onu kabul edebilir."
Betül Demirkıran Dündar'ın İşgalci Anneler adlı kitabında; çok derinlikli yazmadan basit ve anlaşılabilir bir dille özet olarak tanımlamalar ve sınıflandırmalar yapılmış. Öyle derin analizler ararsanız, yok. Kişisel Gelişim türü olarak çıkmış olsa da ben daha çok Psikolojik gördüm diyebilirim.
Konusuna gelirsek; içerisinde maddelere ayrılmış anne tipleri, arketipsel ve genel olarak anne tanımı, sonunda birkaç test ve kendi kendine annelik yapmak gibi bölümler var. Mağdur ve Fedakar Anne, Kraliçe Anne, Mükemmeliyetçi Anne, Zorba Anne, Bağımlı Anne, Muhafazakar Anne tanımları altında hangi tip annenin çocuklarının üzerinde ne gibi etkileri ve sonuçları oluyor bunlardan bahsedilmiş. Danışanlardan yaşanmış olaylar hakkında bilgiler eklenmiş. Burada sadece, anneyi değil aynı zamanda sizi büyüten kim ise (anaanne, babaanne gibi) onu da bu tanımlamalarda bulmamızı istiyor yazar. Bu profillerle yüzleşmenizi, borçlarınızdan ve fedakarlıklarınızdan özgürleşmenizi de...
"Bizim iki annemiz vardır. Büyürken gördüğümüz anne ve onun içinde göremediğimiz saklı olan gölge anne."
