"Bir aileden bir yazar çıkarsa, o aile bitmiş demektir."
Veronica Raimo'nun Yalan Dolan isimli kitabı mizahi diliyle yoran, üzen olayları bile gülümseyerek okumanıza neden oluyor.
Eren Cendey'in çevirisini yaptığı eser, İtalya'nın saygın edebiyat ödülü Premio Strega kısa listesine aday gösterilmiş, Strega Giovani Ödülü ile Viareggio Repaci Ödülü'nü kazanmış.
Konusuna gelirsek panik atak bir anne, aşırı zeki bir abi, takıntılı bir baba arasında geçen bir çocukluk. Gençlik yılları, aile ilişkileri, arkadaşları ile ilgili yarı otobiyografik olabileceğini düşündüğüm bir roman. Düşündüğüm diyorum çünkü kitabı anlatırken başkalarına söylediği yalan dolanları okuyanlara da söylediğini düşünüyorum :)) Nerede doğruyu nerede yalanı anlattığını hikaye ilerledikçe karıştırdığınız eğlenceli bir roman olmuş. Özellikle okuma zorluğu çektiğim bu dönemlerde keyifli geldi.
Sanırım ne tek başına iyilik, ne de tek başına kötülük diye bir şey vardır. Bunlar birbirlerinin gölgesi olduğundan, biri olmadan diğeri var olamazdı: İyilik ve kötülük birbirlerinin ayrılmaz parçasıdır.
Hastalık sizin elinizde olan bir şey değildir, sadece sizin başınıza gelir ve bence günahla hastalık arasındaki tek fark, birinin diğerinden daha zor fark edilebilir olmasıdır.