Bir gün üç dört adam geldi evimize. Babamla kapıda biraz konuştular, ardından sesler yükseldi.
Kavga etmeye başladılar. Sonra da babamı hepimizin gözünün önünde vurdular. Feryatlarımızı duyup da yardıma gelen olmadı. Ben o zamanlar on bir yaşındaydım. Sonra annemin üzerine çullandılar
Bizi attılar evin dışına. Biz perperişan, babamın başında kalakaldık. Koca adam, gözlerimizin içine baka baka ruhunu teslim etti. Bu arada annem feryatları ortalığı inletiyor. "Annemle işleri bitince dışarı çıktı adamlar anneme yaptıkları yetmezmiş gibi, bu sefer de ablamı sırtladıkları gibi gittiler. Ablam o zamanlar on iki - on üç yaşlarındaydı... Jandarmalar geldi ifadelerimizi aldı. Bir kaç gün sonra ablamı bulup geri getirdiler ama ne fayda... Kızın üstünden geçmeyen kalmamış. Köyden birkaç kişiyi tutuklayıp götürdüler. Ama olan olmuştu bir kere.
Yani kötü olan adımızı iyice kötüye çıkmıştı köyde. Biz öylece kalakaldık.