``... galeride bir cinayet örneğin, ne anlama gelirdi? Sanat mı olurdu? Peki bu yasal bir savunma oluşturur muydu? Hegel bunu galeri mekanıyla olan diyalektik bir ilişki olarak okur muydu? Jacques Vache tanık olarak dinlenmek üzere çağırılır mıydı? Yapıtın satılması söz konusu olur muydu?...``
Bon Scott'ın ve davulcu John Bonham'ın alkolün su gibi aktığı gecelerin ardından göçüp gitmesi, bir devrin sonunu işaret eder. Bonham'ın vefatı, Led Zeppelin'in sonunu getirirken AC/DC, Scott'ın yerine vokalde Brian Johnson ile devam eder. Grubun üyesi Angus Young; "Ömrüm boyunca bir sandalyede oturup ağlamayacağım" demiştir.
"Back in Black", bir taraftan bir ağıttır (sireni andıran "Hells Bells" gibi), bir taraftan da inanç beyanıdır ("Back in Black"teki "Piste geri döndüm" cümlesi gibi). Albüm, muhteşem bir başarı getirir. AC/DC; bir ton ağırlığında bir çan, büyük toplar ve devasa şişme bebeklerle muhteşem bir görsel şov sunarak stadyumları doldurur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanat ve yaşam arasındaki karmaşa onu en uçlara götürecek eylemleri çağırır –galeride bir cinayet örneğini ne anlama gelirdi? Sanat mı olurdu? Peki bu yasal bir savunma oluşturur muydu? Hegel bunu galeri mekanıyla olan diyalektik bir ilişki olarak okur muydu? Jacques Vache tanık olarak dinlenmek üzere çağrılır mıydı? Yapıtın satılması söz konusu olur muydu? Bütün bu süre içinde Barry’nin boş galerisinde dakikalar geçmekte; birileri de kirayı ödemektedir.
Sayfa 122