Burak Can KORUCU
@brkcnkrc
Çünkü bunalan insanların, yalan bile olsa bir umuda sığınma ihtiyaçları, gerçeği söyleyenlerden nefret etmesine yol açıyor.
Reklam
İçimdeki kaygı dozu arttıkça, ben de denizin pırıltılı yüzeyini değil, karanlık derinliklerini düşünmeye başlamıştım.
Yıkıma uğramak basit görünür. Sert bir darbe, kaderin şiddeti; nihai bir felaket. Kabul. Her şey bitmiştir. Yıkıma uğranmıştır. Tamam. Ölünür. Öyle değil, yaşamaya devam edilir. Ertesi günden itibaren fark edilir. Nasıl ? İğnelerin batmasıyla.
Ahlaki sıralamada, düşmek uçmayı dışlamaz. Düşmekten yükseliş doğar. Vasat insanlar göz boyayan bir engel karşısında girişimlerinden cayar, güçlüler ise asla. Ölmek güçlülerin belkisidir, ele geçirmek kararlılıklarıdır.
Sabit bir fikir, bir burgudur. Her yıl daha derine iner. Ondan ilk yılda kurtulmak istenirse, saçlarımızın çekilmesi gerekir; ikinci yılda derimiz yırtılmalı, üçüncü yılda kemiklerimiz kırılmalı, dördüncü yılda kafatasımız yarılmalıdır.
Reklam