(...) Gurur ruhunuzu öylesine kemirmiş ki, bir süre sonra birbirinizi yiyeceksiniz.
Reklam
Kendi adına düşünüp, kendin gibi davranmıyorsun. Senin de fikirlerin tıpkı kıyafetlerin gibi başkaları tarafından üretilmiş; eylemlerini toplumsal onay biçimlendirmiş....
Seni budala!
Yazmak istedin ve yazmayı denedin, oysa yazacak hiçbir şeyin yoktu. Ne vardı kafanda? Bazı çocukça yaklaşımlar, olgunlaşmamış hisler, hazmedilmemiş bir sürü güzellik, kapkara bir cahillik yığını, patlayacak kadar aşkla dolmuş bir yürek, aşkın kadar büyük ve cehaletin kadar yararsız bir tutku. Yine de yazmak istedin!
Kitap okuduğu zamanlar dışında hayatı hiç sorgulamamıştı bile; ama öte yandan onlar yalnızca kitaptı işte, daha adil ve imkansız bir dünyanın peri masallarıydılar.