Pek çok kişi Tolkien'e "Fantastik Edebiyatın Babası" gibi sıfatlar yakıştırıyor, fakat bu gibi sıfatları yakıştıran kişilerin türün tarihini tam olarak bilmediğini düşünüyorum.
Misal, Eddison'un eserinde yine hayali bir dünya, incelikle oluşturulmuş ve oldukça arkaik bir dil, dünyevi olmayan bir kraliçe, soyluluk ve karanlık güçler arasında gidip gelen, bocalayan, içsel çatışmalar yaşayan bir merkezi karakter mevcut. Anderson'ın, Yüzük Kardeşliği ile aynı yıl çıkan Broken Sword adlı kitabında da uzak diyarlarda yaşayan kibirli elfler, kazılar yapan cüceler, dövülmesi gereken bir kılıç, aydınlık ve karanlık ordular arasında geçen epik bir savaş, bu iki uca sıkışmış bir başka merkezi karakter ve Hristiyan ile Pagan dünya görüşlerinin iç içe olduğu bir anlatı mevcut.
Peki bu unsurlar Tolkien'e özgü değilse, onu farklı kılan şey nedir? Dunsany, Eddison ve Anderson da aydınlık ile karanlığın çatıştığı dünyalar sunsa da, bu çatışmaları incelikli, çoğu zaman ironik bir dokunuşla aktarırlar. Ahlakı mutlaklar üzerinden sunmanın tehlikeli olduğunu kabul ederler. Tolkien (ya da C.S. Lewis) ise kötülüğü kötü, iyiliği iyi olarak göstermekte hiçbir sorun görmez. İkisinin kesiştiği tek nokta, Gollum'un hikayesinde de görüldüğü üzere, dürüst bir kişinin baştan çıkarılması durumudur. Ancak Gollum dahi, Eddison'ın Lord Gro'su ya da Anderson'ın Scafloc'u gibi alternatif bir dünya görüşü içinde yaşayan bir karakter değildir. Yalnızca Tolkien'in, tabiri caizse, iki kutuplu ahlakının iniş çıkışları arasında savrulup gider.
Kötülüğü dışsal, akıl dışı bir olgu olarak sunmak, "bize karşı duran, bilinmeyen" olarak tanımlamak tehlikeli bir mesajdır. Çünkü okuyucu kendi ahlakını bu oluşturulmuş dünyanın üzerine ekler ve dayatır, ki modern fantastik yazarların çoğu, Tolkien'in örneğini
Lan abla napiyonuz??
sanirim bu seriye yazdigim ilk inceleme bu. 4. kitabi bitirdim evet ama seride cok fazla sey oluyor.
spoi icerir, seriyi okumak isteyen bu incelemeyi okumasin (gayet guzel btw sadece biraz bol smut var)
oncelikle wtf diyerek baslamak istiyorum. o kadar soft giderken bir anda yaz prensini öldüremezsiniz tamam mi? sonra bir anda onu dirildip BENIM DUYGULARIMLA VE AKIL SAGLIGIMLA BU KADAR KOLAY OYNAYAMAZSINIZ!!! kahroldum aq rosalinanin o anki acisini, caresizligini, umutsuzlugunu her seyini hissettim. 1 puani o yuzden kirdim beni kotu hissettiremezsiniz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sanırım hayatımda bu kadar detaylı yazılmış bir İngilizce kitap okuduğumu söyleyemem. Bir noktadan sonra bu kitabın iyi çevrilmiş bir Türkçe versiyonunu okumayı gerçekten çok isterdim, ama sanırım böyle bir çevirisi yok — ya da en azından ben denk gelmedim. Bu kitabı okurken bir an bile küçük bir detayı kaçırırsanız, ne okuduğunuzu unutabiliyorsunuz. Çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değil. Her şey düşüncelerden ibaret ve düşünceler her şey olabilir, değil mi? Mutlu bir şarkı sizi iyileştirebilir ya da hüzünlü bir şarkı kırık parçalarınızı onarmanıza yardımcı olabilir.
Okurken hikâyenin nereye varacağını çok merak ettim ve tahmin ettiğim gibi hiç olmadı. Hatta sonu beni gerçekten şaşırttı. Kafamın karıştığı çok fazla yer oldu. Ana diliniz dışında bir dilde kitap okumanın zorluklarından biri de bu sanırım. Ama Raya ve Q’yu karakter olarak gerçekten çok sevdim. Hâlâ sonundan emin değilim. Gerçek miydi, hayal miydi? Mutlu oldular mı? Birbirlerine kavuştular mı? Bence yazar bana bir açıklama borçlu.
İlk başta treni çok sevmiştim ama trenin sırları ortaya çıktıkça, Raya gibi ben de aslında böyle bir trende olmak istemediğimi fark ettim. Ama eğer bir gün denk gelirseniz, bence okuyun. Çünkü sizi oldukça ilginç bir yolculuk bekliyor olacak.
Sözlerimi kitaptaki Raya’nın şarkısıyla bitirmek istiyorum:
Live. Breathe. Be.
---
I don’t think I’ve ever read an English book written with this much detail before. At some point, I really wished I could read a well-translated Turkish version of this book, but I don’t think one exists — or at least I’ve never come across it. While reading, if you miss even the smallest detail for a moment, you suddenly forget what exactly you’re reading. Because nothing is what you think it is. Everything is made of thoughts, and thoughts can become
Çiftçi öldü. Öldü ve herkesin bilmek istediği tek şey onu kimin öldürdüğü.....
Kitap böyle başlıyor ve siz kitabın başından itibaren birinin öldürüldüğünü biliyorsunuz ancak kimin öldürüldüğünü veya ayrıntıların ne olduğunu kitabın sonlarına doğru öğreniyorsunuz. Bu merak ile kitap daha hızlı okunuyor diyebilirim.
Kitapta her şeyden biraz var; aşk üçgeni, gerilim, gizem ve cinayet davası. Her ne kadar aşk üçgeni konularını çok sevmesem de kurgu ve karakterler hikayeyi merak etmeme sebep oldu. Beth'in verdiği yanlış birkaç kararın birçok hayat üzerinde ki etkisini, Beth'e söylenerek okudum.
Baştan sona çok güzel bir hikayeydi. Kısa bölümler, akıcı bir anlatım ,sürükleyici ve gizem dolu bir hikaye. Ve şok eden bir son. Açıkçası bu sonu hiç aklıma getirmemiştim.
Sürükleyici, akılda kalıcı ve unutulmaz bir hikaye okumak isterseniz #tavsıyemdir
Helloooo
Nasılsınız bakalım? Ben resmen şoklardayım!
Nasıl bir zihniyet böyle bir kitap yazabilir? Seni de seviyorum ama onu da seviyorum genişiği nedir?
Herkes ergenlik aşkına takılıp kalsaydı günümüze evlilikleri nasıl olurdu bu kitapla okuyup anlayabiliriz. Pardon anlamaya çalışabiliriz.
Çok kitap okudum, kadın karakterlerin çoğuyla yıldızım barışmadı ama Beth okuyup görebileceğim en iğrenç, en leş en berbat karakterdeydi! Etimle kemiğimle nefret ettim kendisinden !
Alıp okumayın. Hem paranıza hem zamanınıza yazık olmasın. Ben ettim size etmeyin.
Rezillik başka hiç birşey değil!
Ne demek istediğimi en güzel aşağıdaki alıntıyla anlatabilirim size!
"Herkes aynı anda iki kişiyi sevmenin mümkün olmayacağını söyler ama mümkün bu, benim başıma geldi. Seni seviyorum. Frank'i de seviyorum."
Sözüm ona kitabı dram diye bize kakalayan yazara yazıklar olsun!
Kesinlikle almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
Evangeline hayatının aşkı olduğunu düşündüğü Luc'un evleneceği haberi ile yıkılır. Sonuçta Luc ona aşıktır ve üvey kardeşiyle evleniyor olmasının altında mutlaka bir şey olmalıdır. Evangeline çözüm olarak namıdeğer Kupa tanrısı Jack'e gider. Düğünün durması karşılığında Jack 3 öpücük istiyor fakat bu öpücükler kendisine değil çünkü Jack'in öptüğü herkes ölüyor (gerçek aşkı dışındaki herkes). Evageline bileğinde üç kırık kalp sembolü ile bu anlaşmayı kabul ediyor. Düğün yerine gittiğinde ise onu hiç beklemediği bir şey karşılıyor. Jack anlaştıkları üzere düğünü durdurmuştur ama herkesi taşa çevirerek. Bunu gören Evangeline'in vicdanı el vermiyor ve zehir dolu bir kadehten içerek kendisinin taşa dönüşmesi karşılığında herkesi kurtarıyor ve bir kahraman oluyor. O artık tanınan ve herkesi kurtarmak için kendini feda eden bir kahraman olarak görülüyor. 6 hafta bu şekilde kaldıktan sonra Kader Tanrılarından Toksik onu bu taşlaşmış durumdan Jack'e olan borcu kaynaklı kurtarıyor. Evangeline artık Jackten kurtulduğunu düşünürken, Meridyen İmparatorluğu kraliçesi Scarlet evangeline'i davet edip kuzeyin prensi apollonun evlnemek için eş aradığını ve onun gitmesi gerektiğini söylüyor.
Evangeline hayatının aşkının belki de apollo olduğunu düşünerek oraya gidiyor, fakat kendini başka bir çok büyü ve gizli sırların içerisinde buluyor. Jack'e güvenmeli mi yoksa ondan olduğunca uzak mı durmalıdır?
Kitap eğlenceliydi okuması son derece kolay, çok derin ayrıntılar içermiyordu. Örneğin kuzeye yol alıcaklar kitap hemen sonraki bölüme geçiyor ve kuzeye varmış oluyor. Oraya giden yolda neler olduğuna dair bir bilgimiz olmuyor. Karakterlerden Evangeline'i bazen sevdim bazense fazla polyana gibi davranması beni sinir etti. Jack karakteri de gıcık bir karakter işin açıkçası. Kitapta bir olay
