"Büyükanne, büyükanne,
O gittikten beri hep onu düşünüyorum
Ve onu her yerde görüyorum.
Bana güzel bir gümüş broş verdi
Ve ben haik*'ımı omuzlarıma düzelttiğimde,
Onun ucunu göğsümün üzerine iliştirdiğimde,
Geceleri uyumak için çıkardığımda,
Gördüğüm broş değil, o oluyor!
Torunum, o broşu at gitsin.
Onu unutursun ve acın sona erer.
Büyükanne, onu atalı bir aydan fazla oldu,
Ama elimde derin bir iz bıraktı.
Gözümü o kırmızı yaradan alamıyorum:
Yıkandığımda, ip eğirdiğimde, su içtiğimde
Ve düşüncelerim hâlâ onda!
Torunum, Allah acına şifa versin!
Yara senin elinde değil, kalbindedir."