BB
@bsrabr7
8 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·258 syf.·
2021 6. kitabı
Reklam
Roman ikinci dünya savaşı sırasındaki Türkiye’nin sosyoekonomik durumunu bir hapishanedeki 72.koğuş üzerinden anlatıyor.
Romanda koğuştaki “adembabalar”ın sefaletini ve bu kronik sefaletin sebep olduğu gurursuz,kişiliksiz,sadece bir gün daha yaşayabilmek için çırpınan insanları ve bu çırpınıştaki insanlığı görüyoruz.Görüyoruz diyorum çünkü hikaye müthis bir gerçekçilikle yazılmış.
Romandaki sefalet kadar aşk gibi tutkularımızın da bizi bambaşka birine dönüştürebileceği vurgusu hoşuma gitti.
Sade ve akıcı bir üslupla yazılmış,keyifli okumalar diliyorum...
Roman Tolstoy’un kadın erkek ilişkileri,evlilik,cinsel hayat,çocuk sahibi olma gibi konularda İsa’nın gerçek öğretisini örnek alarak ortaya koyduğu ahlak anlayışını başarısız bir evlilik yapmiş orta yaşlı adamın hayatı üzerinden anlatıyor.
Romanın ilk sayfalarından itibaren olayların neyle sonuçlanacağını bilmemizin olayların “nasıl” bu hale geldiğine daha iyi odaklanmamızı sağladığını düşünüyorum.
Romanın başlarında birbirinden farklı görüşlerle tartışma ortamı yaratılsa da sonrasında hikaye tek bir görüş üzerinden devam ediyor.Hikayenin bitimindeyse çarpıcı gercekliğiyle Tolstoy’un asıl anlatmak istediklerini yazdığı son sözü yer alıyor.
Genel olarak Tolstoy’un çoğu görüşüne katılmasam da İsa’nın ideal öğretisinin ulaşılamaz olarak görülüp vazgeçilmesinin eleştirilmesi ve “ellerim ne kadar zayıfsa o kadar mükemmel bir örnek gerekir bana” düşüncesi hoşuma gitti.
