Karanlık kuyunun dibinden seslenir gibiydi, kaygılı, bıkkın, boğuk, ümitsiz. Epeyce zamandır kaybolmuşta yeniden bulunmak ister gibi. Bir kişi bile fark etse varoluşu yeniden anlam kazanacak gibi bir kalp sızıyla seslendi;
“Beni aklında tutar mısın?”