“Dünyadaki bütün rasyonalistlerin aynı uluslararası üniformayı giymiş gibi birbirine benzemesinin nedeni, yaşamdan nefret ederek yıkıcılığa tutkun olmalarıdır. Bu yıkıcılık da aynı kaynaktan, çocuklukta çekilen o hiç hatırlanmayan ya da kabul edilmeyen ve toplum tarafından da son zamanlara kadar inkar edilen acıların öyküsünden beslenir. Ancak bulunduğumuz çağda artık böyle inkarları kaldıracak durumda değiliz, bunların içerdiği riskler gün geçtikçe kat kat artmaktadır. Öykülerini unutulmuşluğun karanlığından çıkarmaya hazır olan insanlar başkalarını da aynı adımları atmaya yüreklendirecekler ve uyanan bu yeni bilinçle bugünkü ‘politikanın’ bulanık ortamına şimdiye kadar olabildiğinden daha fazla aydınlık ve berraklık getirebileceklerdir.”