“Bu aralar mevcut toplumsal durumdan, mevcut ahlaktan, mevcut ataletten, mevcut ideallerden şikayet eden pek çok şey yazılıyor; her yerde ‘şunu yapmalıyız, bunu yapmalıyız, daha cesur olmalıyız, komşumuzu daha çok sevmeliyiz, yalanlardan ve ikiyüzlülükten kurtulmalıyız’ deniyor. Ama hiçbir yerde ‘neyi yapacak gücümüz var?’ Sorusunu duymuyoruz.”
“Zaman zaman onun büyümesine çözülemeyecek şekilde bağlandığımı hissediyorum bu aralar. Onca kalabalığın arasında birbirimizi yol arkadaşı olarak seçtiğimizi çünkü her ikimizin de birbirimiz için nihai amaç olmadığını hissediyorum. İkimiz de bir şeylerin peşindeyiz ve içgüdüsel olarak ona erişmekte birbirimize yardım edebileceğimizi hissediyoruz. İlişkinin ikimizin de kişiliklerine mümkün olan en büyük özgürlüğü tanımasını isterdim.”