budegil

Dünyanın, gördüğüm dünyadan daha fazlası olmadığını biliyorum. Yaşadığım kasaba ve şehirleri yaşayamadıklarımın birer sureti sayıyorum, gidilmiş yerler gidilememiş yerlerin imgeleri tarafından istila edilmiştir. Bir çiçek bütün çiçeklerin, bir ırmak bütün ırmakların tecellisidir. Birini gören, görmeyi biliyorsa hepsini görmüştür. Görmeyenin karanlığını mekân, eşya ve zaman aydınlatamaz. Görmek, insanlaşabilenlerin kendilerine ve birbirlerine sundukları özel bir armağandır. Tabiatın adaletinden şüphe duymam. Yaşamak ve yaşatmak için çölün neresine bir vaha, ovanın neresine bir ırmak yerleştireceğini bilir. Adetlerini değiştirmediği için tabiat daima güvenilirdir. Adetlerini sıkça değiştirdiği için insan daima şüphelidir. Sizinle, içinde bulunduğum durumun idrakinde olarak ve rüyamda savunmamı vermiş bulunmanın iç huzuruyla konuşuyorum. Yaşam bilinç, arzu ve eylemdir. Bir başka yaşamın rıza sınırını ihlal etmedikçe her insan ancak bu üçünü olgunlaştırarak kendi kıvamına varıp insanlaşabilir. İnsan olmakla insanlaşmak kati surette birbirinden farklı şeylerdir. İlki bir canlı, bir beşerdir yalnızca; ikincisi ise bilinç, arzu ve eylemin zirvesidir. O zirveye çıkamadığım, beni o doruğa çıkmaktan alıkoyan hatta meneden düşünceleri, engelleri bertaraf edemediğim için derin bir pişmanlık duyuyorum. Bilinç, arzu ve eylem bir tercih değil insanlaşmanın zorunlu kaideleridir. Şairin hüzünle resmettiği arkasından güneş doğmayan büyük kapı'nın eşiğinden bakarken, bir başka üçlemenin daha bulunduğunu görebiliyorum. Dünya bilinç, arzu ve eylemle inşa edilen insanlaşmalardan, insanlaşmadan geçmemiş bütün insanlar dahil her türlü canlıdan ve toprakla denizin devinimlerinden müteşekkildir. Eşrefi mahlukat bilinç, arzu ve eylemdir; kafa, ruh ve beden; düşünce, haz ve inşa. Artık
Reklam
Bir dünya gördü her türlü insan Her biri bir yolda kaybolmuş.
Kutsal bir ürkü soluğumu kesiyor.
Yürümek amacına ulaşmamayı sürdürüyor.