BuggყZαρ
@buggyzap
Yeşili sev, doğayı koru.
°˖𓍢ִ໋✿°.⋆
Kendimce yazıyor, okuyorum `
Şu anda okuduğu kitaplar
Polisiyeleri sevdiğim için zaten baştan ilgimi çekmişti ve sevdiğim bir yazar olunca beklentim de vardı. Daha önce Agatha Christie’nin birkaç kitabını okumuştum, bu da kesinlikle beğendiğim polisiye kitaplar arasına girdi.
Kitap baya sürükleyici. Olayın geçtiği ortam zaten başlı başına ilgi çekici, bir trenin içinde kapalı bir alan ve herkes potansiyel şüpheli. Bu da gerilimi sürekli canlı tutuyor. Okurken sürekli “kim yaptı?” diye düşünüyorsun.
En sevdiğim şeylerden biri de karakterlerin tek tek işlenmesi oldu. Herkesin ayrı bir hikâyesi var ve olaylar yavaş yavaş açılıyor. Tahmin yürütmeye çalıştım ama sonu yine de şaşırttı, o kısmı gerçekten iyiydi.
Polisiye seviyorsan kesinlikle okunur. Akışı güzel, merak duygusunu iyi veriyor ve sıkmıyor. Zaten bu tarzı sevdiğim için benim çok hoşuma gitti.
Kısacası beklentimi karşıladı, hatta sonuyla biraz daha yukarı çıktı diyebilirim.
Reklam
O kadar akıcıydı ki resmen elimden bırakamadım, 2–3 gün içinde bitirdim. Normalde bu kadar hızlı okumam ama bu kitapta “bir bölüm daha” diye diye akıp gitti.
En sevdiğim şey kesinlikle akışıydı. Olaylar hiç sıkmadan ilerliyor, sürekli bir hareket var. Tam alıştım diyorsun, yeni bir şey oluyor ve merakın hep canlı kalıyor. Bu da kitabı efsane yapan şey bence.
Karakterler de boş değil, hepsinin bir ağırlığı var. Okurken sanki izliyormuşum gibi hissettim, gözümde sahneler canlandı. Bu da kitabı daha sürükleyici yaptı benim için.
Açıkçası okurken hiç sıkılmadım, aksine bitmesin istedim. Böyle akıcı ve içine çeken kitapları zaten ayrı seviyorum, bu da tam o kafadaydı.
Kısacası benim için hızlı, sürükleyici ve baya etkileyici bir okuma oldu. Gerçekten çok çok sevdim.
Yeraltından Notlar açıkçası herkesin seveceği bir kitap değil ve ben de okurken baya zorlandım. Ama garip bir şekilde yine de etkisinden çıkamadım.
Kitapta olaydan çok düşünce var. Ana karakter sürekli konuşuyor, sorguluyor, bazen kendisiyle bile çelişiyor. Bu da okurken biraz yoruyor ama bir yandan da insanı içine çekiyor. Çünkü söyledikleri tamamen saçma değil… hatta bazı yerlerde “haklı olabilir mi?” diye düşünüyorsun.
En çok dikkatimi çeken şey şu oldu: İnsan bazen kendi kendinin en büyük düşmanı olabiliyor.Karakter bunu o kadar açık gösteriyor ki, sinir olsan da bir yerde kendinden parçalar bulabiliyorsun. Bu da kitabı rahatsız edici ama gerçekçi yapıyor.
Açıkçası okurken keyif aldım diyemem. Daha çok “anlamaya çalıştım.” Ama bittikten sonra düşündürdü, o yüzden boş bir kitap değil kesinlikle.
Kısacası güzel düşündüren bir kitap.
Çizgili Pijamalı Çocuk benim gerçekten çok beğendiğim kitaplardan biri. Okurken içim sıkıştı, bazı yerlerde durup düşünmek zorunda kaldım. Çünkü anlatılan şey sadece bir hikâye değil, insanın vicdanına dokunan bir gerçeklik gibi hissettiriyor.
En çok etkileyen şey şu oldu: Yahudi olsun ya da başka bir şey, hiçbir zararsız insana, özellikle de bir çocuğa bunların yapılmaması gerektiğini çok net hissettiriyor. Kitap bunu bağırarak değil, çok sade ama vurucu bir şekilde anlatıyor. Belki de bu yüzden daha çok etkiliyor.
Karakterlerin çocuk olması ayrı bir ağır his bırakıyor. Çünkü onlar olan biteni tam anlamıyor ama okuyan kişi her şeyin farkında. Bu da insanın içini daha çok acıtıyor. Sonu zaten… insanı sessiz bırakıyor.
Filmini de izledim ve gerçekten çok beğendim. Kitabın verdiği duyguyu iyi yansıtmıştı. İzlerken ağladım, çünkü bazı şeyleri görmek okumaktan bile daha ağır geliyor.
Kısacası bu hikâye bana şunu çok net hissettirdi: İnsanlık bazen çok acımasız olabiliyor ve bunun bedelini en masumlar ödüyor. Bu yüzden unutulmaması gereken bir hikâye.
biriktirdiğim incelemelerimi atıyorum unutuyorum sonra:31000Kitap
Puan vermedi
Acımak aslında kötü bir kitap değil ama benlik olduğunu da pek söyleyemem. Hikâye anlamlı, verdiği mesaj net ama beni içine çeken o şey eksikti.
Kitabın olayı daha çok “insanları yargılamadan önce anlamak” üzerine kurulu. Bu güzel bir düşünce ama anlatım bana biraz fazla düz geldi. Okurken “evet, anladım” diyorsun ama “hissettim” kısmı bende çok oluşmadı.
Karakterin yaşadığı farkındalık önemli ama biraz tahmin edilebilir ilerlediği için çok şaşırmadım. Daha derin ya da sarsıcı bir etki beklerdim açıkçası. Hani bazı kitaplar vardır, bitince uzun süre aklından çıkmaz; bu öyle olmadı benim için.
Dili akıcı, okunması kolay ama belki de bu yüzden bana biraz fazla sade geldi. Daha yoğun, daha karanlık ya da daha çarpıcı bir şey arıyorsan çok tatmin etmeyebilir.
Kısacası, mesajı güzel ama beni tam yakalayamadı. Okuduğuma pişman değilim ama “çok etkilendim” de diyemem.
Reklam