buğra
@bugraccimenn
Kitabı ikinci kez okudum. İlkinde fikirlerimin çok fevri şekillendiğine karar verip bu sefer harfi harfine yaşananların üzerinde durdum. Ancak yanlış düşünmemişim.
Türkiye'nin ekonomik, siyasal ve sosyal anlamda en büyük sorunu kesinlikle popülizm. Popülizmin kaynağı ise malesef demokratik rejimler.
Olaya sadece iktisadi taraftan baktığımda Türk halkı düpedüz demokrasi ile yönetilmeyi hak etmiyor. Özgürlükler konusunda çok hassas olduğum için fikrim ilerde değişebilir.
Siyaset kurumunun kullandığı popülizm silahı haricinde Dünya koşullarının iktidar değişiklikleri üzerinde düşündüğümden daha büyük etkiye sahip olduğunu farkettim.
1930'lu yıllarda global tarım mamül fiyatlarının önemli ölçüde düşmesi konusunda kırsal kesimin nefret ve sefalet ile andığı tek parti yönetimi ne yapabilirdi ki mesela?
Benzer bir durum Kore savaşının ardından karşımıza çıkıyor. Düşen tarım mamül fiyatlarına karşın Demokrat Parti bu sefer popülizmi tercih edip yüksek geliri korumaya çalışmış. Ancak bu denemenin sonucu IMF kapısında bitiyor.
Özellikle DP iktidarının kronolojisi günümüze ışık tutar nitelikte.
