Hayat, insanı yıpratan bir oyundu.
Sabah uyanıp ayağa kalkabilmek bile bir tür başarı sayılmalıydı bu hayat koşullarında.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölmek için doğmak.
Hayatından bezmiş zavallı bir kemirgen gibi yaşamak kaderimdi sanki.
Yaşadığın andan çılgınca zevk almak bana hiç nasip olmayacak mıydı?
Neden kendi cenaze törenimi izliyormuş gibi hissediyordum?
Hayatımın belli bir rotası yoktu.
Bana heyecan verecek, gözümde şimşekler çaktıracak bir şeye ihtiyacım vardı.
Ama ben ne yapıyordum?
Burda oturmuş, ölülerle konuşuyordum.
Kızlar alelade işçileri kovalamaz, doktorların, bilim adamlarının, avukatların, işadamlarının peşindedirler. Onlar işlerini bitirdikten sonra sıra bize geliyordu ve artık kız değillerdi..
