Buket Coşkun
@buktc
24 Aralık
40 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Cenaze arabası üçüncü sınıftı, binlerce frank kar ettiklerini hesaplıyorlardı. Yaşlı bir noter kurnaz bir gülümsemeyle, ''Eğer cenaze alayının parasını Bayan Guérard bizzat kendisi ödeseydi, altı arabadan tasarruf ederdi,'' dedi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Annelerine gösterdikleri en küçük ilgide bile içten bir sevgi kendini belli ediyordu. Ama ister istemez dışarıdaki hayatın havai yanlarını da beraberlerinde getiriyorlardı; içtikleri puronun kokusu, şehirde dolaşan haberlerle ilgili endişeler. Ömrünün bu son deminde, çocuklarının tek derdinin kendisi olamaması hastanın bencilliğini zedeliyordu.
Zarar verici bir hastanede çalışıyorum ve maaşımı insanları kandırarak kazanıyorum. Dürüst değilim ama düşününce, tek başıma ben de bir hiçim, yalnızca kaçınılmaz toplumsal kötülüğün bir parçasıyım. Bütün yerel yetkililer zararlı ve maaşlarını hiçbir şey yapmadan kazanıyorlar... Yani sahtekarlığım için suçlaması gereken ben değilim, asıl sorumlu yaşadığımız bu zamanlar...İki yüz yıl sonra doğmuş olsaydım bambaşka bir insan olabilirdim...
Bunun için insanın yüce, neredeyse tanrısal zeka ile yoktan var edilip, sonra da dalga geçer gibi çamura döndürülmesine gerek yoktu ki. Maddeler arası dönüşüm! Fakat kendini ölümsüzlüğün bu ucuz taklidiyle teselli etmek ne büyük korkaklık.(...) Yalnızca haysiyetinden fazla ölüm korkusuna sahip bir korkak, vücudunun zamanla tekrar otlarda, taşlarda, kurbağaların içinde yaşayacağını düşünerek kendini teselli eder. Birinin ölümsüzlüğü maddelerin dönüşümünde bulunması, değerli bir keman kırılıp çalınamaz hale geldikten sonra kılıfının ilerde çok işe yarayacağının düşünülmesi kadar gariptir.