Bektaş Mayıs böceği kadar yalnızdı,
Esaretinde, hürriyetinde, sevdasında,
Üç yaşında da yalnızdı, on beşte de, seksende de
Yağmurların altında, bulakların kenarında.
Türküsünde, koşmasında, şarkısında,
Tamamda da noksanda da,
Papatya gibi yalnızdı, kuşyemi gibi yalnızdı
.......
İğneden ipliğe işte Bektaş, yapayalağuzdu...
...Benim gibi kulun çok dünyada Allah'ım!...
Eğer bilmiyorsan işte, haberin olsun.
Ekmek derdi, aşk derdi unutturdu seni.
İnsan hatırlamıyor dün ne yediğini.
Zaten yediğimiz ne ki hatırda dursun.
Benim gibi kulun çok dünyada Allah'ım!...