İdam sehpasının dibinde Olympe sordu:"Eğer biz kadınlar giyotin sehpasına çıkma kapasitesine sahipsek,neden halka hitap edilen kürsülere çıkamıyoruz?"
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Atamasının çıktığı Çavuşlu köyüne (Diyarbakır-Bismil) ulaşır ulaşmaz, görev yapacağı okula gitti. Okulun durumu içler acısıydı.
Köy muhtarı ve köyün ileri gelenleriyle konuşup eksikleri gidermek için yardım istedi. Köylüler isteksizdi, ancak “Parasını ben vereyim.” deyince onarımı başlatabildi. İlk aylığının büyük bölümünü ustalara verdi, gerisini de borçlandı.
1993 yılının 26 Ekim’i… Neşe yorgun argın okuldan eve geldi. Biraz dinlendikten sonra babasına: "Onarım işleri yüzünden açıldık. Evde sivri biberimiz var istersen onları kızartalım, ekmek ve yoğurtla yeriz.” dedi.
Henüz bir ocakları yoktu. Biberleri hazırladı, tavayı piknik tüpüne koydu. Ekmek ve yoğurdu masaya bıraktı.
Hava iyice kararmış, köydeki köpekler sürekli havlıyor, onun ötesinde uluyordu.
Köpek ve rüzgar sesinden, önce kapının vurulduğunu duymadılar. Sertçe çalmaya devam edince, babası: “Kim o?” diye seslendi.
“Açın, hoca hanımla bir şey görüşeceğiz.” dedi kapıyı çalanlar.
Açtılar. Karşılarında silahlı iki yarasa. “Dışarı çıkın!” diye bağırdılar.
Türkçeyi düzgün konuşanı: “Biz 'Faşist T.C.nin hiçbir öğretmenini K*rdistan’a sokmayacağız, biletlerini iptal etsinler.' demedik mi?" diyerek, Neşe’nin yaşlı babasını tokatlayarak yere yuvarladı.
Neşe, köylülerden yardım gelir umuduyla bağırmaya başladı. Avazı çıktığı kadar haykırdı ama köyden “yardıma gelen kimse” çıkmadı.
Doğrulan babası “Yapmayın!” diyordu.
Yarasalardan biri silahın namlusunu Neşe’nin babasının kafasına dayadı ve tetiğe bastı.
Neşe donup kaldı. Yeniden bağırmak istedi ama sesi çıkmadı. Kendini olduğu gibi yere bıraktı.
Paylaşalım mı? :)1000Kitap
Değerli Arkadaşlar,
Kendinize ait şiirleriniz, öyküleriniz, denemeleriniz varsa ve Afyonkarahisar'a ait yerel bir dergide yayımlanmasını isterseniz ulaşabilirsiniz.
Dergilerin gelirleri kimsesiz çocuklara gidiyor. Bir kişiye umut olabilirsek ne mutlu bize.
Ek: Abone olmak isteyen olursa çok uygun bir fiyata olabilir, bilgilendirebilirim. Eylül ayı içinde olursanız ayrıca hediyesiyle geliyor.
Sevgiyle...
ATTİLÂ, Atilla değil. Atilla diye bir şairimiz yok!Şiir
"Bak evladım 2 t ile yazılıyor ve a'nın üzerinde şapka var."
.
Attilâ İlhan'ın adını yanlış yazanlara verdiği muzip cevap.
