Sümeyye
@bulutumsum
Gönülden istemek, gönülden aramak...✧
instagram.com/psikologsuminon...
Şu anda okuduğu kitaplar
Belki saatler içersinde bitirmiş olabilirim ama etkisinden kolay kolay kurtulamayacağım bir kitap oldu. Acı ile doğan, acı ile yaşayan, sonrasında acı ile yok alan küçücük bir beden…
Diana’nın elinizden kayıp gittiğini göreceksiniz ama elinizden bir şey gelmeyecek sadece sinirlendiğinizle kalacaksınız. Aileye nefret etmeden kitabı bitiremeyeceksiniz.
Belki Diana anne babasından sadece sevgi istemişti, ya da birazcık ilgi. Herkese gülümseyerek bakan, birazcık ilgi ve sevgi bekleyen, uğradığı şiddeti “sakar”ım diye geçiştiren bir kızdı.
Taciz ve istismar uygulayacak kadar ondan neden bu kadar nefret ediyordunuz? Oysaki o da sadece bir çocuktu diğer çocuklarınız gibi…
Diana size ne yapmıştı ki bu kadar ileri gidebildiniz?
Halbuki o da sadece bir çocuktu, çocuk…
Diana bunu hakketmemişti…
Reklam
Kitabı biraz önce bitirdim. Hala içimde o son sayfanın sızısı var.. Nerden ve nasıl başlayacağımı bilemiyorum.
Kitap Martin’in Ruth’un evine misafir olmasıyla başlıyor ve Martin ilk görüşte Ruth’a aşık olur. Martin denizci olan işçi sınıfına kız ise üniversite öğrencisi olan burjuva sınıfına mensuptur. Martin kız için kendini geliştirmek burjuva sınıfına dahil olmak ister. Ruth ise ona bu isteğinde yardım ederken iyice birbirlerine aşık olurlar. Martin hikayeler şiirler yazmaya başlar gün geçtikçe gelişir. Ama kız bu konuda onu desteklemez. Bir işe girip memur olmasını ister. Sonradan Ruth Martin’in kitapları satılmayınca ondan ayrılır. Bir süre sonra Martin’in kitapları yok satar. Artık istediği gibi ünlü olmuştur. Bütün burjuva kısmı onunla yemek yiyip konuşmak ister. Martin’in aklında olan o düşünce ise bu kitaplar ünlü olduktan sonra değil açlıktan ölmek üzereyken, yemek yiyebilmek için takımımı, bisikletimi rehine verilirken yazıldı olmasıdır. Bu yüzden Martin hepsinden tiksinir. İnsanların kendisini değil ününü sevdiğini, beş parasızken yüzüne bakmayanların parası olduğunda yağ çekmesinden her şeyin yalan olduğunu anlar. Artık hayatta kalması için sebep kalmamıştır. Çünkü onu hayatta tutan Ruth’un aşkı bitmiştir. Ve böylece kendi hayatına son verir…
İskender Pala’nın okuduğum bir diğer kitabı. A-71 i uçak ismi sanmıştım çünkü kitap uçağın Sina Çölüne düşmesiyle başlıyordu. Hiç aklıma gelmedi A-71 in bir denek adı olacağı..
Kitabı odaklanarak okumak gerektiği söylemek istiyorum. Çünkü günlük hayatımızda kullanmadığımız terimler ilk sayfalarda çok fazlaydı. Onun dışında sürükleyici olduğunu söyleyebilirim özellikle teknolojiye dair merakınız ve ilginiz varsa. Kitabın bence en önemli anafikri insanın aklı değil kalbi dinlemesi gerektiğinin önemiydi. Akıl yoluyla insanları çok fazla doping verip insanları kandırıp denek olarak kullanmaya ve bilgisayarlaştırmaya çalışan gizli teşkilatın kurmaya çalıştığı nanoteknolojinin ve kalp yoluyla bunu engellemeye çalışan Yusuf Nalbantın hız kesmeyen macerasını anlatan bir serüvendi. Kalp yoluyla solucan deliği olarak adlandırılan zamanda yolculuğa çıkan Yusuf Nalbant ilk önce 1683 Viyana kuşatmasına orada 16 yıl yaşadıktan sonra 2071 yılına gidip orda da 1 yıl yaşadıktan sonra 2023 yılına tekrar dönüp aradan saniye bile geçmediğini anlar. 2071 yılında insanların nasıl yok olduğunu, teknoloji adı altındaki savaşları, yapaylaşan, kısırlaştırılan insanları ve yiyecekleri görüp bunu engellemek için 2023 yılına döndüğünde kendi canlı bomba olarak patlatır. En son sözü; “İnsanlar! Beyninizi değil, kalbinizi… İnsanlaar! Aman ha, zihinlerinizi başkası ele geçiriyor, dikkat edin… İnsanlar! Sakın, sakın kalp atışınızın sahibi sizden başkası olmasın! Sakın, sakın… “ olur.
İnsanlığın yararı adına yapılan bu kötülüğü kendini feda ederek engellemesi beni biraz üzdü. Özellikle Cemile karakterinin ihaneti.. Mutlu sonla bitmesini isterdim…
Ana karakterimiz Bruno ve ailesi Out-With adı verilen bir yere taşınırlar. Bruno’nun babası Yahudi kampına görevlendirilen bir kumandandır. Kimse burayı sevmez ama mecburdurlar. Bruno keşif yapmak için kampın tel örgüsünün etrafında yürüyüş yaptığında Shmuel adlı bir çocukla tanışır. Bruno her gün yanına gider ve sürekli onunla oynamak ister. Onların neden orda olduğuna dair en ufak bir fikri dahi yoktur. Kamptaki insanların orda mutlu bir şekilde yaşadığını sanmaktadır. Ama gerçek öyle değildir elbette. Berlin’e taşınacakların bir gün öncesi Shmuel’in kaybolan babasını aramak için tel örgünün altından geçip Shmuelle birlikte kampı ararlar. Kampta bulunan herkes çizgili pijama giydiği için Shmuel ona bu kıyafetten getirmiştir ve böylece dikkat çekmez. Ve sonrasında onlarla birlikte bir grup insanı bir odaya kapatıp orada öldürülürler. Bruno’nun son sözleri ise: “Sen benim en iyi arkadaşımsın, Shmuel. Hayat boyu en iyi arkadaşım” olur.
Yazar kitabı; “Bu Bruno ile ailesinin hikayesinin sonu. Elbette tüm bunlar uzun zaman önce oldu ve böyle bir şey bir daha asla olmaz. Bu zamanda ve bu çağda tabii ki…” diye bitiriyor.
Şahsen ben cümleye katılmıyorum. Arakan’ı, Gazze’yi, Doğu Türkistan’ı, Kudüs’ü, en yakınımızda olan Suriye’yi, sömürü altında yaşayan dinini ve dilini konuşamayan onca ülkedeki insanları düşününce bunların hala devam ettiğini görüyorum. Bu zamanda ve bu çağda tabii ki…
Neriman, Şinasi ve Macit…
Neriman bulunduğu yaşam tarzını Macitle tanıştıktan sonra artık sevmemeye başlar. Daha modern ve entelektüel olmak ister. Ama aynı zamanda da 7 yıldır Şinasi ile nişanlıdır. Şinasi ise daha sade ve sükut bir hayat yaşar ve yaşamak ister. Şinasi birgün Nerimanı gizlice bir tramvaya bindiğini ve Macitle buluşacağını anlar.
Tramvay yoluyla birbirine bağlanan düşüncelerle başlayan kitap Nerimanın iç yaşantısını ve bunalımlarını, Şinasinin düşüncelerini doğu-batı karşılaştırması içinde anlatıyor.
Sonunda, Nerimanın aslında sade bir yaşam istediğini, modern olmanın sahte ve lüks yaşamdan ibaret olduğunu anlar.
Reklam