RPG ve FPS oyunları insanları fenâ bunalttı. Herkesin gözü eski oyunları arıyor. Konsolda oynamanın tadı bir başka tabiî, saatlerce oynasa farketmez insan. Şuna bir batarya ve şarj makinesi alayım da bol bol oynayayım, hevesimi alınca satarım. Belki de satmam. Küçükken ne kadar oynardım bununla. Sâdece bununla da değil, birçok seçenek vardı. İki kollu atari vardı, onu televizyona bağlayıp Mario falan oynardık, CD takıp film izlerdik, Batman vardı, Jet Lee'nin bir filmi falan vardı. Ondan da sıkılınca oyuncaklarla oynardık, benim en sevdiğim oyuncağım uzaktan kumandalı arabamdı. Sonra çizgi film izlerdik, çoğu da güzel çizgi filmlerdi. Ara sıra da dışarı çıkıp sokaktaki çocuklarla çeşitli oyunlar oynardık. Her şey de şimdiye göre çok daha ucuzdu, 2.5 liraya döner yediğimi hatırlıyorum. O günleri öyle özlüyorum ki...