“İnsan en çok, ‘O yapmaz.’ dediği kişiden öğreniyor hayatı.”
⸻
Otobüs çoktan hareket etmişti.
Cam kenarında oturan yaşlı adam, elindeki bastonu dizlerinin arasına sıkıştırmış, dışarıyı izliyordu.
Karşısındaki koltuk boştu.
Muavin geldi.
“Amca, biri gelecek mi bu koltuğa?”
Yaşlı adam gülümsedi.
“Yıllardır gelmesini beklediğim biri var evlat.”
Muavin de gülümsedi.
“Bilet almış mı?”
Adam başını iki yana salladı.
“Yok.”
“O zaman neden bekliyorsun?”
Yaşlı adam camdaki yansımasına baktı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
2025 mesajlaşma, haberleşme teknisyenleri
* bak buradayım ben, olursa günüm birinde benden haber alamazsan bil ki yalnız ve de yanmış yerdeyim. Sadece seni sevdim, gerisi filört
MerhabaŞiir
Buranın sıradan bir mecra olmadığını, sığ içeriklerin değil, derinliği olan satırların konuşulduğu bir yer olduğunu bilerek aranıza katılıyorum. Bir müzisyen olarak bugüne kadar hep enstrümanlarla, bestelerimle dertleştim. Ama biliyorum ki sizler, bir şarkının arkasındaki o sessiz kelimeleri melodisiz haliyle bile duyabilecek, ruhunu okuyabilecek insanlarsınız. Bu yüzden artık buradayım. Birlikte hissetmek dileğiyle... 🙋🏻♂️
Bugün…
kendime sessizce “iyi ki” dediğim bir gün daha.
Bir yaş daha büyüyorum; ama sadece sayılarla değil, içimde birikenlerle, sustuklarımla, atlattıklarımla , anlatamadıklarımla, yaşadıklarımla, yaşayamadıklarımla, hayallerimle, hayal kırıklıklarımla..
Bazı günler vardı, içimden taşan ama dışarıya sığmayan.
Bazı geceler, kimse bilmeden içimde sessizce büyüyen.
Ve bazı sabahlar… yeniden başlamayı kendime zor da olsa öğrettiğim.
Ama bütün bu yolculuğun içinde beni en çok ben yapan, en çok güçlendiren iki küçük mucizem var…
Onların gülüşüyle toparlandım, onların varlığıyla yeniden anlam buldum.
Yorgun olduğumda içime çektiğim nefes, umudum düştüğünde tuttuğum el oldular.
Şimdi geriye baktığımda, her kırıklığın içinde gizli bir güç,
her kaybın içinde fark etmeden kazanılmış bir ben görüyorum.
Ve her şeyin ortasında, kalbimi yeniden kuran iki güzel kalp…
Yeni yaşımda mucizeler istemiyorum aslında…
Sadece huzur istiyorum.
Kalbimi sıkmayan insanlar, ruhumu yormayan yollar,
ve içimde “buradayım” diyebileceğim bir hayat.
Biraz daha az karmaşa, biraz daha çok dinginlik…
Biraz daha kendime yakın, biraz daha dünyaya yumuşak bakabilmek istiyorum.
Belki her şey mükemmel olmayacak.
Ama ben artık mükemmeli değil, gerçekten iyi hissettiğim anları biriktirmek istiyorum.
İyi ki doğdum…
En çok iki kızım için iyi ki doğdum..
En çok onlar için doğum günüm kutlu olsun..
Ve iyi ki hâlâ, içimde yeniden başlamayı seçebilen bir taraf var. 🤍
