Burak Karaman
@burakowski_
varoluş, yaşam ve acı. küçük tılsım replikleri halinde yaşadığım mutluluklar. dünya üzerinde hiç istemeden rol alış. insan ve hayatı sorguladığım zamanlarda kaybettiğim dostluklar. zaman içerisinde çürüyüşe devam ediş.
Şu anda okuduğu kitap
kitap hiç e harfi kullanılmadan yazılmış güzel bir hikayesi olan kitap hatta türkçe çevirisinde de hiç e harfinin kullanılmaması bir başarı. kitap konu bakımından yetersiz olsa da sırf bu emek için okunabilecek türden bir kitap. düşünün ben burada bu metni yazmak için en az on iki cümlemde e harfini kullandım. üç yüz otuz beş sayfa boyunca hiç e harfi olmadan yazılan bir kitap.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
sevgi insanoğlunun gelişmesinin ilk dönemlerinden başlayarak günümüze dek yaşıyabilen vazgeçilmez bir duygu, anlam dolu bir sözcük. hiç kuşkusuz insan varoldukça da yaşayacak. sağlıklı ve hastalıklı sevginin ne olduğunu öğretiyor bize. anne sevgisinden başlayarak cinsel sevgiye kadar dayanan bu yolda sevginin ne güçlüklerle karşılaştığını bu engelin hangi ruhsal ve toplumsal koşullardan kaynaklandığını gösteriyor.
klasik rus edebiyatının ünlü ismi dostoyevski'nin ilk kitabıdır. teması dostluk, sevgi, acıma ve fedakarlıktır. kitap öksüz bir kıza aşık olan yaşlı bir katibi anlatır. katibin (makar aleksiyeviç) toplumda saygın bir insan olmak için verdiği mücadele şevkat perdesi arkasında sevdiği kız için çabası karşılıklı mektuplaşma halinde akıcı bir üslupla yazılır.
spoiler dikkat
ah o anki sesim! nasıl da tanıyordum bu sesi ve hıçkıran bütün vücudumu. bütün ömrümde kaç defa rüyalarımdan kulaklarımda hep aynı göz yaşlarıyla ıslak bu sesle ve içimde bu korkunun ta kendisiyle uyanmıştım. korku... korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık. fakat neyi anlatabilirdim? insan neyi anlatabilir? insan insana, inasanlara hangi derdini anlatabilir? yıldızlar birbiri ile konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
Suç ve Ceza okumamak insanın kendi yaşamına yaptığı haksızlıktır!Edebiyat
ilk okuduğum kitap. lise yıllarında kitap okumaktan bir haber olduğum zamanlarda başlamıştım okumaya. evde üç ciltli meb yayınlarından yayımlanmış oldukça eski dışı pembe, sayfaların çoğu yırtılmış nemden dolayı bir çok sayfası sararmış ve kabarmıştı. bir gün evde her zaman olduğu gibi elektrikler kesilmişti evde de tek başıma oturuyordum. telefonla konuşmayı beceremeyen biri olduğum için hattım uzun süre para yüklemedim ve hattım kapanmıştı o nedenle telefonda hücresel veri kullanabilme durumum yoktu. tek başıma uykusuz mum eşliğinde elektriğin her gittiğinde ettiğim küfürleri sıralıyordum. artık canıma tak ettiği anda gözüme bu kitap geldi zaten canım sıkılmış mumun altında başladım okumaya saatler geçti kafamı kitaptan kaldırmadım. en son bir anda etraf karanlık oldu kaldığım yeri kaybetmemek için kitabı ters çevirdim. mum bitti o gün orada ama içimdeki okuma sevgisi bitmedi. hatta yeni yeni oturmaya başladı derken eve elektrik gelmiş benim haberim bile yok. sosyal medyada mesaj yağmuruna tutulmuşum ama hiç biri umrumda olmadı okumaya devam ettim ve o gün bugündür cemal süreya'nın dediği gibi huzurum yoktur.
bu kadar uzun uzun hayatımdan bahsettim çünkü benim hayatımda bir dönüm noktası oluşturdu sizinle de paylaşmak istedim.
raskolnikov sürprizlerle dolu bir karakter. onda her türlü duyguyu bulabilirsiniz. iyi bir karakter olduğu kadar kötü bir karakterdir. iyi bir eğitim aldığından dünya görüşü olduğu kadar kendince kurduğu inanışlarla cinayet işleyebilecek kadar da cahilleşebiliyor. işlediği suçtan dolayı yaşadığı psikolojik sancıları çok güzel işlemiş bize bu psikolojiyi dibine kadar yaşatıyor. karakterler öyle gerçekçi ki psikoloji de raskolnikov sendromu diye bir tabir var. dostoyevski daha psikoloji bilimi oluşmadan önce insanları çok doğru bir şekilde