Şu hakikati kendi hayatım bana öğretti: İnsanoğlu insan oğlunun cehennemidir. Bizi öldürecek belki yüzlerce hastalık, yüzlerce vaziyet vardır. Fakat başkasının yerini hiçbiri alamaz.
Özlem mi ?
Karşısında oturduğuna göre, ona nasıl özlem duyabilirdi ki ?
İnsan, var olan birinin yokluğunda nasıl acı duyabilir ?
İnsan, sevdiği adamın karşısında yanabilir...