Burcu
@burcu83
356 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kaçmak için her şeyi yapıyordum, ama bazen insan, en çok kaçtığı şeye en hızlı koşar. Kaçmak, aslında bana doğru koşmaktı.
Burcu isimli okura yanıt verildi
Burcu
Alper Turgay hayırlı uğurlu olsun okuru bol olsun. En kısa zamanda bende alırım inşallah.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kaçmak için her şeyi yapıyordum, ama bazen insan, en çok kaçtığı şeye en hızlı koşar. Kaçmak, aslında bana doğru koşmaktı.
Burcu
Aaa sizin yazdığınız bir kitap mı ?
Haydin kitapçı geldi ha!
“Bilmezliğin tarlasına küçük bir kültür fidanı diktim.” S. 48
Bir insan gerçekten neyi değiştirebilir?
Bir köyü mü, bir zihni mi, yoksa bir kaderi mi?
“Gelecek kuşaklar bu öyküyü öğrenip sevinmek, biraz da üzülmek, böylece bundan kendilerine öğrence çıkarmak isterlerse, geçerler başına, gerekeni yaparlar.” S. 147
—Peki, gereğini yapmaya var mısınız, kitap severler?
Masal gibi anlatılıyor… ama bu bir masal değil. Tam tersine, insanın içini sızlatan bir gerçeklik var içinde. Çünkü o “masalsı” dediğimiz şey, aslında olması gerekenin kendisi.
İnsan ilişkileri öyle sıcak, öyle sahici ki; bugünden bakınca neredeyse gerçek dışı görünüyor. Oysa kırılma tam burada başlıyor: Biz gerçeği kaybettiğimiz için, gerçek olan bize masal gibi geliyor.
Demek ki insanlar isterse kendi masalını kurabiliyor. Ama bu masal gökten inmiyor… Emekle, inatla ve çoğu zaman yalnız kalmayı göze alarak kuruluyor. Ve belki de en acı tarafı şu: O masalı yaşayan insanlar vardı. Ama biz, o masalın artık mümkün olmadığına inanan insanlar olduk.
Şimdi kitap sevgisini bir de Mustafa Güzelgöz’den, Dimitrios’un düşü gibi tatlı tatlı dinleyin.
Mustafa Bey, belki de doğuştan içimizde olan ama birçok insanda hiç uyanmayan o kitap sevgisini öyle bir anlatıyor ki… Bu artık bir sevgi değil, bir bağa dönüşüyor.
İnsan kendini, dünyayı, hatta yalnızlığını anlamaya başladığı anda kurulan o sessiz bağ… Herkes okuyabilir ama herkes o bağı kuramaz. Çünkü kitap sevgisi, sayfaları çevirmek değildir; kendine temas edebilmek, oradan da başkalarına dokunabilmektir.
Mustafa Bey’in derdi tam da burada başlıyor:
Uykuda bir halk… ve o uykuyu bozmak için elinden geleni değil, elinden gelenin fazlasını yapan bir adam. Bu sadece bir hikâye değil.
Bu, bir insanın inatla bir toplumu uyandırmaya çalışmasının hikâyesi.
Ve bu
Burcu
Bende bu sene okudum yeni tanıdım Mustafa Güzelgöz'ü geç tanıdım hayran kaldım gerçekten... Gerçekten masal kahramanı gibi kendisi...
Spoiler içerir
Bende mi bir sorun var ama ben kitabı hiç beğenemedim. Öncelikle betimleme yapacam diye çok uzatmış. Belki ingiliz edebiyatında ingiltereyi çok daha güzel anlattılar diyedir ama o kadar uzamış ki bazı yerler sıkıntıdan ölecektim. Kitap bir yas kitabı olacak diye başladım, belki çok beklentiyle okudum ama yok. Kitap değil de daha çok senaryo okuyormuşum gibi hissettirdi bana. Hamnetin kaybı için ne Hamnet ile bir bağ kurabildim ne Agnes ile. Agnesin hikayesi gibi aslında kitap, ruhani hissi şeyler yüksek, Agnes tam bir amazon kadını gibi. Anne olunca evlatlarına sevgisi yüksek derken sonraları Suzanna'yı boşlaması... Kocasının evlatları ölmüşken çekip gitmesi, eşini aldatması... Agnesin hayatı uzun uzun yazılırken yas aşamasının sanki daha özensiz yazılması falan asla giremedim kitabın içine. Çok üzgünüm, sevenler hangi kısmı sevmiş çözemeyeceğim kitaplardan oldu benim için
Burcu
Şuan okuyorum benim gibi düşünen var mı diye baktım varmış. Dedim sorun bende sanırım yok akmıyor bitmiyor ara ara alıyorum elime ama bitmedi süründü.
Ölümü hangi kelimelerle anlatabiliriz ki.Yazar babasının ölümü üzerine yazmaya başlıyor.Peki ölümün acısı anlatılabilir mi? Çok aşırı etkileyici bir kitaptı. Bir daha okuyabileceğimi hiç düşünmüyorum. 91 bölüm en acı olan yüzleşmeydi bence.
Burcu
Babamı yakın zamanda kaybettim o yüzden okumaya cesaret edemiyorum bu kitabı