Burcu Sağır
@burcubuc
Avukat
161 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Marquez bu kitapta büyülü gerçekçilikten uzaklaşarak Simón Bolívar’ın yaşamının son günlerini tarihi bilgiler ışığında anlatmış. Fakat yine o alışık olduğumuz masalsı dil kitabın geneline hakim ve bu yazım tarzı tarihi bir karakter ve dönemi akıcı halde okumamızı sağlıyor.
Marquez’e başlangıç kitabı olarak öneremem ama okumaya öyküleriyle başlayıp yazarın diline alıştıktan sonra, özellikle de Güney Amerika ülkeleri hakkında coğrafi ve siyasi bilginiz ya da merakınız varsa kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın ilk okuduğum kitabı ve kitap hemen bittikten sonra bir rüyanın içindeymiş gibi büyülenmiş bir halde bu incelemeyi yazdığımı belirtmek isterim. Şöyle ki; ilk bakışta yazarın, İstanbul’un belli bir dönemindeki Boğaziçi Mehtapları’nda şahit olduğu yaşanmışlıkları anlattığı görülüyor. Fakat metnin derininde ölüm ve var olma, bir milletin unsurları, zaman kavramı gibi ve daha bir çok üstünde düşünülmesi gereken hususa değinmiş.
Yazar bunları yaparken öyle büyüleyici bir dil kullanmış ki arada eski kelimeler olmasına rağmen metnin anlam bütünlüğü içinde gayet anlaşılır, ahenkli ve akış içinde bir okuma deneyimiyle birlikte adeta metnin içinde kaybolup mucizevi bir şekilde Boğaziçi’nde mehtaplı bir gecede bahsi geçen hanendeleri dinlerkenki sükut içinde buldum kendimi.
Kitap uzun süredir kitaplığımda mevcut olmasına rağmen bir türlü okuyamamıştım ve başta anlatımın büyüsüne kapılınca nasıl bu zamana kadar okumamış olduğumu sorguladım ve fakat metnin sonuna geldiğimde bir kez daha anladım ki yazarın da dediğine benzer şekilde (“Ben, atinin vereceği manalarla dolu bu şeyleri o zamanlar da çözüp açamayacağımı bilerek, kim bilir, belki de bir gün, vadesi, zamanı gelince, anlayıp anlatabileceğimi belki tahayyül etmiş, belki de gizlice ummuşumdur. Fakat bunun için en çok zamanın yardımına ihtiyaç olduğunu duyuyordum.”) bazı şeylerin idraki ve kıymetinin anlaşılması için zaman gerekiyor. 
Abdülhak Şinasi Hisar 
Boğaziçi Mehtapları
Abdülhak Şinasi Hisar Boğaziçi Mehtapları
Juan Rulfo’nun kendine özgü, büyüleyici bir dili var. Geçmiş zamanların masalını anlatır gibi ama bir yandan da gerçekleri çok yalın bir şekilde işlemiş öykülerin hepsinde. Zaten yazarın büyülü gerçekçilik akımının öncüsü olduğu biliniyor. Öykülerin biraz derinine inip bahsi geçen bazı karakter ve olaylar hakkında araştırma yapıldığında dönemle ilgili bir çok tarihi bilgiye sahip olmak da mümkün. Dolayısıyla da hem tadı damağımda kalan bir edebi keyif hem de yeni bilgiler eşliğinde bitirdiğim için kitabı daha da bir sevdim. Yazar keşke daha fazla yazsaydı da biz de bayıla bayıla okusaydık dememek mümkün değil gerçekten. Gabriel Garcia Marquez’in yazar hakkında “Yazdıkları 300 sayfayı bulmuyor ama, Sophokles’in yazdıkları kadar kalıcı” demiş olması da yazarın özellikle Latin Amerika edebiyatına bu kadar az eseri olmasına rağmen büyük bir etki bıraktığını kanıtlar nitelikte.
