Burcu
@burcuege
Ne biliyor musun? Bunlar diğer insanların senin hakkındaki hikayeleridir... senin hikayen kendine aittir. Yazarı kendinsin. Şahsınla ilgili görüşün, sadece kendi oluşturman gereken aktif bir seçimdir. Hayatını ne şekilde kurduğun ve neleri vurgulamayı seçtiğin onu nasıl yaşayacağını etkileyecektir. Başkasının seninle ilgili hikayesindeki rolünü oynama; kendi hikayenin yıldızı ol!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Sana önemli, değerli, sevecen, akıllı, saygın, şefkatli, güzel, yaratıcı, ilham verici, cesur, içten ve hünerli olduğunu hep söyleyeceğim ve öyle olduğuna kendin inanana kadar söylemeye devam edeceğim."
Puan vermedi·112 syf.·
Beğendi
·17 günde okudu
·2019 18. kitabı
Puan vermedi·150 syf.·
Beğendi
·11 günde okudu
·2019 17. kitabı
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2019 13. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 10 Nisan 2019 01:07
"yine gecikmişim, bağışla sevgilim" derken #aziznesin, o "ya zamanından çok geç" hissinin, özellikle de yaş aldıkça pek çok yeni başlanan şeyden hemen sonra ortaya çıkmasının hüznünü kaç kez yaşamıştır diye düşünüyorum.
Ben, mesela, çocukken okuma fırsatını kaçırdığım ve sonra okuduğumda bayıldığım her çocuk kitabının kapağında bile "yine gecikmişim, bağışla" tadında hüzünleniyorum 🤷️
#geçkaldığımkitaplar öyle uzun bir liste ki! Ve bu gruplamada #kumkurdu sanıyorum ki ilk sıralardan hatırlatır bana "mutluluğa hep geç kalırım" paniğimi..
Çocukken okusaydım bu seriyi “'Evren her şeydir,' dedi Kumkurdu. 'Var olan her şey! Burada ve şimdi, o zaman ve orada. Aydınlık ve karanlık, galaksiler ve yıldızlar, gezegenler, kuyruklu yıldızlar, trampetler ve kartallar ve ayılar ve bazen, bir pantolonun cebinde duran tozlu, kırmızı şekerlemeler.' 'Benim biraz önce yuttuğumdan mı?' diye sordu Zackarina. 'O da mı evrenin bir parçasıydı?' 'Elbette!' dedi Kumkurdu. 'O da evrenin bir parçasıydı. Sen de Zackarina, sen de evrenin bir parçasısın.' 'Ben mi? Gerçekten mi?' dedi Zackarina." alıntısı mesela ne hissettirirdi bana, şimdi bilemiyorum.. Oğlumla okurken, önce o kafa karıştırıcı buldu, sonra "ben de anne, değil mi? Sen de?" diye sordu ️
Sonra kitap bittiğinde ben de, çocukluktaki büyüme sancısını, anlamlandırma çabasını, yetişkin dünyasının anlamsızlığını, cevap bulamadığım soruların huzursuzluğunu ne kadar unuttuğumu gördüm..
Sonra baktım, çocuk kendime geç kalmışım belki yine ama bu anne halime tam zamanında gelmiş bu kitap! "Yine gecikmişim" ama "geç de olsa iyi ki" dedim!
