Büşra Boruza
@bus_bus_b
Toparlanmışsın dedi
Eh dedim
Bana kızgın mısın dedi
Artık degil dedim . Bakma bi zamanlar celalliydim ters geldi bana kızılayvari tavırların, hanımefendi siz zahmet etmeyin ben sizi severim hallerin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bunu denemiş, elimi uzatmış, işi şakaya vurarak "denize düştün de sarılma mı dedik " demistim. Elimi tutmamış, kendini suya bırakıp " bırak beni gideyim " demisti .
Ben kendime bile " sana şu gerek , bu gerek" diye sınır koymaz , çizgi çekmezken, nasil olur da başkasının tercihine "peki " demezdim. Dedim.
Niçin böylesine cok seviyorum sizi bilmiyorum . Belki hic de guzel olmadığınızı biliyor musunuz? Düşünün bi kere güzel olup olmadığınızın bile farkinda degilim. Iyi yürekli olmadığınızı biliyorum. Aklınız da hep kötüye çalışıyor gibi .
Çok tuhaftır,düşünmem gereken onca şey olmasına karşın Polina ya olan duygularımın analizine dalmıştım. Polina dan uzakta oldugum bu iki hafta , simdi yanında olduğumdan cok daha rahattım. Oysa yolda hep onu düşünmüştüm onu özlemiştim. Düşlerimde bile hep o vardı.
Şimdi bir kez daha soruyorum kendime aynı şeyi "seviyor muyum onu? " . Bir kez daha yanıt vermeye cesaret edemedim bu soruya . Daha doğrusu yüzüncü kez " nefret ediyorum ondan " dedim kendime. Evet nefret ediyorum ondan. Onu boğabilmek için ömrümün yarısını seve seve vereceğim anlarım oluyor bazen özellikle her konuşmamızın sonunda. Yemin ederim, bir hançeri göğsüne yavaş yavaş batirmama izin verseler,sanirim sevinçle kapardım hançeri
Demekki bende yaşıyordum , canlıydım
Sonra birden sanki bir kibrit çakılmış da karanlık derinliklere tutulmuş gibi bilincimde çakan çiğ bi ışıkla farkettim ki , ben sadece utanmak istiyordum, ama aslında utanmıyordum, hatta o derinliklerde bi şekilde gizli bi gurur , daha da ötesi , yaptigim budalaliktan duyduğum bi hoşnutluk vardı.
Bu nasıl mümkün olabilirdi? Şimdi kendimden gercekten korkarak bu beklenmedik yüzleşmeye karsi direndim , fakat icimde kabararak şiddetle yükselen bir duygu vardı.
.
.
Içimde tutuşan sevincti . Çünkü yıllar, yıllar sonra ilk kez o dakikalarda gerçek anlamda yaşadığımı, duygularımın felçleşmiş , ama henüz ölmemiş olduklarını tutkunun kayitsizligimin pas tutmuş yüzeyinin altında gizlice akmayi sürdürmüş oldugunu hissettim. Demekki ben de yaşıyordum ,canlıydım, kötücül ve ateşli hazları olan bi insandım
