Buse Saraç
@buse_srcc
Diş Hekimi
17 Kasım 1999
97 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"İnsan ömrü,başkasının yanlışlarının yükünü kendi omuzlarına alamayacak kadar kısaydı. Herkes kendi yaşantısını yaşar,bunun bedelini de kendi öderdi." Dorian Gray'in Portresi.Oscar Wilde'ın kendi yayınladığı tek romanı. Okuduğunuzda ruhunuza bir şeyler katacağının garantisini verebileceğim bir roman.Kitabın ana karakterlerinden Basil Hallwar ve Lord Henry çok yakın iki dostlar. Basil ressamlık yapıyor,Henry ise soylu bir aileden.İkisi çok farklı karakterdeler ve dolayısıyla düşünceleri oldukça zıt. Henry, dış güzelliğe çok önem veren,kişinin içinden geleni yapması gerektiğini savunan bir karakter. Basil ise içe dönük,iç güzelliği ön plana alan bir karakter. Bir gün Basil,Dorian Gray adında genç bir çocukla tanışıyor. Bu genç adam oldukça yakışıklı.İnsanların arasından kolayca ayrılan ve tanıştığı herkesi etkisi altında bırakan bir kişiliğe sahip.Basil de onu gördüğü gibi ondan etkileniyor.Hatta ona tapmaya başlıyor. Bu nedenle onun resmini yapmaya karar veriyor. Böylece her gün Dorian,Basil'in evine gelerek resminin yapılmasını bekliyor. Bu buluşmaların birinde Lord Henry de bulunuyor. Lord Henry,Dorian'a öğütler veriyor. Onun çok güzel bir yüzü olduğunu söylüyor fakat ileride yaşlanınca bu güzelliğinden geriye bir şey kalmayacağını ve silik biri olacağını dile getiriyor. Bu konuşmalar Dorian'ı uzun düşüncelere sevk ediyor. Basil Hallward,portreyi bitirdiğinde hepsi oldukça şaşırıyorlar. Portreyi alan Dorian,onu evinin en güzel yerine yerleştiriyor. Ayrıca Henry'nin verdiği bir kitabı da okumaya başlıyor.Bu kitapta insanın işleyeceği günahların onu özgür yapacağı,içimizden geldiği gibi davranmazsak hayatın bir anlamı olmayacağı yazıyor. Dorian,tüm bu düşünceler sonucunda
Turgenyev'in bu eseri Rusya'nın ilk modern romanlarından biri.Turgenyev soyadı, eski Tatar dilindeki "tez, hemen, çabuk" anlamlarına gelen Türgen sözünden geliyor ve Turgenyev'in soyu bu sebeple Tatar Türklerine uzanıyor. Bu romanında Rusya'daki gelenekler ve Batılılaşma çabalarının soğuk savaşını konu ediniyor. Bazarov adlı bir ana karakterimiz var. Tıp öğrencisi olan Bazarov koyu bir nihilist. Yani hiçbir şeye inanmıyor, hiçbir görüşü savunmuyor. Arkadiy isimli bir arkadaşıyla yaşadıkları olayları anlatıyor kitap. Kendinizi gerçekten o zamanın Rusya'sında hissediyorsunuz. Bazı bölümlerde Rusya'da da kadınlara yanlış bir bakış açısıyla bakıldığını görüyorsunuz. Karakterler güçlü, kurgu gayet başarılı bu romanda. Nihilizmin zirvesi olarak adlandırılan bu eserini yayınladıktan sonra Turgenyev, çok fazla eleştiri alıyor. Hatta kendisini Dostoyevski ve Tolstoy'la kavga eden yazar diye tanıyor bazı insanlar. Bir gün Tolstoy'la Rusya’nın Batılılaşmasının uygun olup olmadığını tartışıyorlar ve Tolstoy, Turgenyev’e meydan okuyarak onu düelloya davet ediyor. Düellonun tabancayla olmasını öneriyor, sonra Turgenyev özür diliyor ve iş tatlıya bağlanıyor ama Tolstoy’un sağda solda onu korkaklıkla suçladığını duyan Turgenyev onu tekrar düelloya davet ediyor. Bu kez özür dileme sırası Tolstoy’a geliyor, böyle birbirlerini düelloya davet ederek tam on yedi yıl geçiriyorlar ve sonunda düello yapmaktan tümüyle vazgeçerek barışıyorlar. Tolstoy, Dostoyevski ile birlikte yurtdışında yolculuk ederken, sahip olduğu her şeyi kumar masasında kaptırınca çareyi Turgenyev’e başvurmakta buluyor. Turgenyev her ikisine de borç veriyor. Dostoyevski, borcunu ödemekte dokuz yıl gecikiyor ve o da yetmezmiş gibi durmadan Turgenyev’e
"İnsan olmak, gerçek insan, etiyle kemiğiyle insan olmak bile ağır gelir bize."
Yeraltından Notlar. Dostoyevski'nin monologlardan oluşan bilindik eseri. Kendini gerçek dünyadan soyutlamış bir başkarakter. Yeraltı olarak isimlendirdiği şey ise aslında bilinçaltı. Bizlere pek de önem vermediği hayatıyla ilgili bir şeyler karalıyor. Toplumdan dışlanmış bir kişilik o. Sözlerinin, görüşlerinin başkaları için bir anlamı yok gibi hissediyor çoğu kez. Bu sebeple tavırları da tutarsız. Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümün adı 'Yeraltı' ikincisinin adı ise 'Notlar'. "Şurada ciddi ciddi tartışıyoruz; beni ilgilenmeye değer bulmuyorsunuz Öyleyse ben karşınızda eğeyeceğim. Yeraltım var benim, o yeter bana." diyor bir anda karakterimiz. Sonra yine usulca konuşmaya devam ediyor. "Ama ne var biliyor musunuz, bizim yeraltı insanını dizginde tutmak gerektiği inancındayım. Yeraltında kırk yıl sesini çıkarmadan oturmasına oturur da, yeryüzüne çıkınca konuşur, konuşur .. "Bazen de yeraltında kendisiyle ettiği kavgalara şahit oluyorsunuz okurken. Sevmeyi bilmiyor ki o, kendisini bile sevemiyor ki." Yeraltındaki yuvamda aşkı bir mücadeleden başka türlü hiç canlandırmadım hayalimde ..Sevmeye her zaman nefretle başladım."diyor zaten kendi ağzıyla.Ve kitabın sonunu çok etkileyici bir şekilde getiriyor. Biraz havada kalmış gibi geldi bana ama belki de bu kadar etkileyici olmasının sebebi de budur. "Ama yeter artık" yeraltından "daha fazla yazmak istemiyorum."
