Büse
@buseclmn
Mimar
25 Ağustos
25 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Abartıldığını Düşündüğüm Bir Kitap
Ne büyük meraklarla alıp okumaya başladığım bir kitaptı oysaki...
Evet, kitap pek çok meseleye değiniyor. Irkçılık, sömürü, ötekileştirme ve numuneleştirme... Ama kitabı her gördüğümde, yorumlarını her okuduğumda "Yılın en iyi kitabı", "Kesinlikle okunması gereken bir kitap" gibi ifadelerle karşılaştım. Hayır, bence hiç öyle bir kitap değil.
Kitabın konusu aslında 2 ana karakter üzerinden şekilleniyor. Athena Liu, edebiyat dünyasında adını duyurmuş ve herkesin sevdiği yazılar yazan biri. June Hayward ise arkadaşının gerisinde kalan ve asla gün yüzüne çıkamayan bir yazar. Athena'nın ölümü ile birlikte onun daha önce yayımlanmamış bir kitabını kendi düzenlemeleriyle yayımlıyor June ve olaylar da tam olarak burada başlıyor.
Yayın dünyasındaki trajediler, editöryel süreçler, intihal olayları gibi konular June'un yaşadıkları üzerinden anlatılıyor. June, çoğunlukla kendi içinde kendini aklamaya çalışıyor. Bu hikayedeki herkes suçlu oan göre, kendisi hariç. Kendini suçlu hissettiği anlarda bile muhakkak bu fikirden bir kaçış yolu var.
Finali çok tahmin edilebilir bir kitaptı. Aslında tamamı çok tahmin edilebilir ve günümüz yaşantılarını düşündüğümüzde de farkına varabileceğimiz gerçeklerle doluydu. Diğer okuyanlar benim görmediğim bir şey mi gördü bilmiyorum ama akıcı olması dışında "bayıldım" diyebileceğim bir kitap okumadım ben.
Reklam
Yazmak gerçek sihre en yakın şey. Yazmak hiçlikten bir şey yaratmak, başka diyarlara kapılar açmak demek. Yazmak gerçek dünya canınızı fazla acıttığında kendi dünyanızı şekillendirme gücü verir insana. Yazmayı bırakırsam ölürüm. Kitapçıdan kitapların sırtlarına özlemle dokunmadan, bu kitapların raflara gelene kadar geçtikleri uzun editöryel süreci merak etmeden ve kendi deneyimlerini yad etmeden dolaşamam bir daha.
Felaketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur: Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasiyle iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Puan vermedi·112 syf.·
10 saatte okudu
·Okunma: 14 Ağustos 2025 01:05
·2025 7. kitabı
Başlangıç Kitabı Tadında
Bu kitapta da Ahmet Ümit'in akıcı diliyle karşılaştığımız için okuma yönünden asla zorlanmadığım bir kitaptı. Kendi okuma canlılığı kaybettiğim için ilk 150 sayfasını 2 haftada, geri kalan 300 sayfasını ise 3 günde okudum. Başta da aynı tempoya sahip olabilsem muhtemelen 3-4 günde bitebilecek bir kitaptı, öyle bir yalınlık.
Ancak Ahmet Ümit'in bu kitabına bayıldığımı söyleyemeyeceğim maalesef ki. Evet güzel bir kitaptı ama çarpıcı bir kitap değildi kesinlikle. Olay örgüsü bana kalırsa tam kıvamında ele alınabilmiş değildi. Kitap Tarlabaşı'nın hatrı sayılır adamlarından birinin yılbaşı gecesi ölü bulunması ile başlıyor ve kitap boyunca pek çok kişi sorgulanıyor. Ama hiçbirinde bir çıkış noktasına varılmıyor; olaylar, konuşmalar tekrara düşüyor bana kalırsa.
Kitapta olaydan çok Tarlabaşı'nın serüvenini okuyoruz aslında. Yıllardan beridir süregelen dönüşümünü açık açık kelimelere döküyor Ahmet Ümit. Daha önce Tarlabaşı hakkında araştırma yapmış biri olarak elbette ki bu kısımlar çok ilgimi çekti. Çoğunluğunu bildiğim olayları bir hikayenin içinde okumak da gerçekleri tekrardan yüzüme vurdu. Ahmet Ümit'in belki de en çok sevdiğim yanı bu: Gerçekleri sizin önünüze seriyor ama bunu salt bilgilerle yapmıyor.
Ahmet Ümit'i yavaş yavaş tanımaya başlayacak, dilini öğrenecek biriyseniz bu kitap başlangıçlardan sayılabilecek düzeyde daha çok. Yazarın olay örgüsü çok daha güzel kurgulanmış, anlatımı da daha gelişmiş kitaplarını da okuduğum için bunu rahatlıkla söyleyebiliyorum.
Reklam