Kitapizma
@busedei
𖤐｡° ✶𝘮𝘺 𝘩𝘦𝘢𝘳𝘵 𝘳𝘦𝘴𝘵𝘴 𝘪𝘯 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘴 𝘢𝘯𝘥 𝘣𝘰𝘰𝘬𝘴⁺₊𖦹˚｡°
instagram.com/kitapizma
tiktok.com/@kitapizma
goodreads.com/busedei
319 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“‘Gel Miss Jane, ağlama” dedi. Ateşe ‘yanma’ demesi gibi bir şeydi bu. Ama pençesine düştüğüm korkunç acıyı o nasıl anlayacaktı ki?”
Spoiler içermez.1000Kitap
Uçurtmayı Vurmasınlar, bir çocuğun gözlerinden görülen dünyayı anlatıyor. Annesi hapse girdiği için Barış'ta annesiyle birlikte hapiste kalıyor. Dış dünyayı hiç tanımayan, hapishane duvarları arasında büyüyen bir çocuktur Barış, babası yalnızca bir kere onu dışarı çıkarmış sonrasında da bir daha ziyarete gelmemiş. Onun masumiyeti, merakı ve hayal gücü, koğuşun sert ve kasvetli atmosferine bir nebze de olsa aydınlık getiriyor aslında. İnci ve diğer kadın mahkumlar için Barış, hem bir umut sembolü hem de dışarıdaki özgür hayatın bir yansıması gibi. İnci demişken.. Hapiste İnci diye biriyle çok yakın olmuş, kitapta İnci'nin hapisten çıkışıyla başlıyor zaten. Minik Barış her gün İnci'ye mektuplar yazdırıyor, onun gözlerinden tanık oluyoruz birçok olaya. Barış, hapishanedeki kadınları kendi anlayabildiği dilden adlandırıyor, bazı kadınların lakabı bile vardı. Aslında sakladığımızı sandığımız şeylerin bize lakap olarak takılacak kadar yüzeyde olduğunun kimi zaman farkına varamazken çocukların bu konuda çok daha farklı baktığına bir kez daha tanık oldum...
Ne yazık ki günümüzde de hala devam eden birçok toplumsal bir yarayı ve olayı didaktik olmadan, bir çocuğun masumiyetiyle yumuşatarak gösteriyor yazarımız bize.. Çok kısa bir kitap ancak çok derin. Eğer okumadıysanız mutlaka okumalısınız.
Koca koca insanların bile yeri geldiğinde bir şeyleri sorgulayamaması karşısında minik Barış'ın hapishanede yaşanan birçok şeyi sorgulaması da çok manidardı... Öyle güzel ve ince kısımlar vardı ki kitapta, hayran olmamak elde değildi.
En çok üzüldüğüm kısım ne yazık ki mektupların İnci'nin eline hiç geçmemiş olması oldu... Ya da belki de geçmiştir kim bilir?