buse
@busee1903
Orhan Kemal’in “Küçük Adamın Romanı” serisini oluşturan kitaplar, sırasıyla, “Baba Evi”, “Avare Yıllar” ve “Cemile”dir.
Roman, Kurtuluş Savaşının başlamasıyla ailenin yeni hayatı konu ediliyor. 20. yüzyılın aile yapısını net bir şekilde görmek mümkün: şiddete başvuran bir baba, silik bir anne, çocuklar ise sindirilmiş birtakım siyasi problemlerden ötürü aile, mülteci olarak Beyrut’a gidiyor. Vatan özlemi, hor görülme, iş bulamama gibi sıkıntılarla karşılaşıyorlar. Sosyal ve ekonomik baskıya dayanamayıp evin büyük oğlu (Orhan Kemal) Türkiye’ye dönme kararı alıyor. Türkiye’de de geçim sıkıntısı yaşanmasına rağmen, yazar, kendi yurdunda olmanın mutluluğunu yaşıyor. Böylece “Baba Evi”nden çıkıp “Avare Yıllar”a başlıyor.
#babaevi insanların bilinçaltlarındaki baskının, hâkimiyetin çok güzel ve doğru bir şekilde yansıtıldığı roman...
#avareyıllar yazarın çocukluk ve gençlik dönemini anlatıyor. Baba evinden kopuşla başlayan ve evlilikle son bulan bu kitap, birçok duyguyu bir arada yaşatıyor.
Kendi kararlarını verme dönemine ve üstündeki baskının kalktığı döneme denk geliyor bu kitap. İlk iş deneyimi, aşkları, ailesiyle yaşadığı sorunları kitapta görmek mümkün.
Reklam
Kısa, etkileyici bir o kadar da düşündürücü bir kitap.
Okurken tatlı bir esinti eşlik ediyor sanki insana. İran edebiyatının çok genç yaşta kaybetti önemli yazarlardan biri olan Samed Behrengi’nin üne kavuşmasında büyük rol oynayan Küçük Kara Balık, bir masaldan çok daha fazlası olan bir eser.
Kitabı okuduktan sonra araştırma ihtiyacı hissettim ve çocuklara masal kitabı olmanın ötesinde adalet, eşitlik, dogmayı sorgulama, direnebilme kavramlarını vurgulayan bir kitap olduğunu, bu sebepten 12 Eylül sürecinde Türkiye’de yasaklandığını ve yazarın ülkesi olan İran’da ise halen yasaklı olduğunu öğrendim. Küçük Kara Balık için, “dünyanın en devrimci balığı” demişler.
#hikaye Annesinden hayatı keşfetmek için yaşadığı küçük dereyi terk ederek derenin sonunu görmek uğruna önce nehire daha sonra da denize ulaşırken yaşamış olduğu sıkıntıları anlatıyor.
Bir işi tüm engellere rağmen inançla, kararlılıkla yapmanın gücünü göreceksiniz.
Ahoo ho! Hahoo ho! Evet, doğru okudunuz... Bu parolayla yazıya başlamanın, Pal Sokağı Çocukları’na yakışır olduğunu düşünüyorum. Bu nida onların kendileri arasında bir parola.
Ferenc Molnar, Macaristan’da bir okulda yayınlanmaya başlayan bir gazete için Edebiyat öğretmeninin ondan bir öykü kaleme almasını istediğinde ve Molnar teklifi kabul ettiğinde bölüm bölüm tefrika edilen “Pal Sokağı Çocukları”nın bu kadar yankı uyandıracağını bilmiyordu. Kitabın konusuna gelince;
Kitapta temel olarak iki farklı mahallenin çocuklarının kendi aralarında çeteleşmesi ve oyun oynayacak alanlarını korumaları için verdikleri mücadele anlatılmaktadır. Boş bulunan her alana bina dikilen mahallelerinde, oyun alanları olan iki bina arasındaki boş arsayı Kızıl Gömlekliler’e kaptırmamaya yeminlidirler. Bu uğurda iki grup da birbirleriyle kıyasıya savaşacaklardır. Neyle mi? Kum torbaları, tahta mızraklar ve teke tek mücadeleyle.
Aslında bu çocukların yaşadığı şeyler gerçek hayatı yansıtıyor. Savaşlarımız, kavgalarımız değersiz ve gereksiz.
Okumanızı tavsiye ediyorum, çocuk sevincini, çocuk hırsını ve çocuk hüznünü duyumsayacaksınız yüreklerinizde.
Bazı yerlerinde mantıksal hatalar olması dışında keyifli bir kitaptı. Başından sonuna kadar aksiyon olması ve akıcı bir dille anlatılması, okunmasını kolaylaştırıyor.
Köpekler tarafından büyütülüp daha sonra onu sahiplenen bakıcısının intihar etmesiyle tek suçlu olarak görünen Nona, ona insandan daha sıcak davranan ayısı Abel Dancer ile kaçmaya çalışır. Bu kaçış sonucu ormanda iki tuhaf çocukla daha karşılaşır; birisi gerçek bir kaplanın yüreğine sahip olan Jay, diğeri üvey babası tarafından sürekli hor görülüp dövülen Caius.
Kitapta büyük kıyım diye bahsedilen bir olay var; tüm vahşi hayvanlar ve onların yaşama alanları yok edilmiş, geri kalan hayvanlarda sirkte çalıştırılıyor.
Günden güne doğadan uzaklaşmamız, vahşi yaşamı düşmanımız ilan etmemiz, canlıların yaşama haklarını saygısızca ellerinden alıp onları eğlence malzemesi haline getirmemiz eleştirilmişti.
Çok ağır kitaplar arasına konulup dengeyi sağlayacak çerezlik distopyamsı diyebilirim.
Yazarın okuduğum ilk kitabı olan Nohut Oda 5 kısa öyküden oluşan bir eserdir.
Yorumları gördükten sonra beklentimi çoğaltmıştım kitap için ama okuduktan sonra hayal kırıklığına uğradım diyebilirim.
Genel olarak okurken sıkılmadım, fakat her öyküde bir hüzünlü hava vardı, bu kitap beni çok içine çekmedi.
Reklam