buse
@buseeuzun
25 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitap statumuzu korumak adina ya da daha ileriye tasimak icin verdigimiz hayat mucadelesinde endişemizi azaltmak için teselliler sunuyor. Toplumun yarattığı değerler çizgisinin dışından yürümüş, sanatçılar, filozoflar, bohemler den örnekler vererek tek gerçekliğin toplumun benimsemiş olduğu değer ve yargılar olmadığını hatırlatıyor. Kalabalığın sesinin zaman zaman hatalı görüşlerden oluştuğunu ve çoğunluk tarafından dışlanmış olmanın her zaman “kötü olmadığını”, hristiyanlık, felsefe ve sanattan örnekler vererek açıklıyor.
Statü’nün önemini reddetmiyor fakat statü yanılsamasının hayatımızı zehir edecek bir gerçekliğe bürünmemesi gerektiğini söylüyor. Toplumda “önde gelen” kişilerin tarih içinde ne kadar değiştiğini örneklerle açıklarken, şuan önemsediğimiz birçok şeyin 100 yıl öncesinde ne kadar komik olabileceğini hatırlatıyor. Çok çok güzel bir kitaptı.
Reklam
Reklam endüstrisinin gelişimini, kitlelerin nasıl tek bir beyin haline getirildiğini eeen başından anlatmış, gazetelerin ilk çıktığı günden tut, hitlerin propagandalarına, kardeshianlara, pepsiyle coca- colanın yarışına, simpsonlara kadar bahsetmiş kitapta.
Ha bir de çok iddialı bir cümleyle başlamış;
“Koskaca hayat deneyimimiz, dikkatimizi neye verdiğimizi kabul ettiysek ona eşit olacaktır. Çok da farkında olmayarak, zannettiğimizden çok daha az kendimizin olmayan hayatları yaşama riskiyle karşı karşıyayız, ” demiş.
Harika bir kitaptı. Verdiğimiz kararların ne kadar kendimize ait kararlar olup olmadığını tartmak için, kalabalıklara uyum sağlarken kalabalığın sesinin ne ölçüde doğru olduğunu kestirebilmek için bakış açımızı genişletmemiz gerek. Kesinlikle okunmalı.
Puan vermedi
Yaratıcı edimdeki, vecd halinden (kendinden geçercesine dalgınlık, kendini kaybedercesine ilahi aşka dalma, aşırı heyecan) bahsedilmiş “Gönülmek,emilmek,kapılıp gitmek”., anda kalış ve yoğun bir
Puan vermedi
2 yaşına kadar, benlik bilincimiz oluşmadan etrafımızla “bir olma hali” hissedilirmiş, ben” ve “öteki” ayrımını yapamadığımız süreç. Erichh from da benlik bilincinin oluşmasına, o farkındalığın yarattığı ayrılık hissine yanlızlık diyor ve bircok seyin kokenine yalnizligi oturtuyor.
Kelimelerin sınırlı dünyasında, duygularımı ancak kalıplarla, kelimelere indirgeyerek aktarabiliyorsam, bir başkasını anladığımı düşünürken de kendi zihnimin tecrübe ve yorumlarıyla sınırlıysam
Hayat Anlaşılmaya, keşfetmeye, keşfedilmeye duyulan arzu mudur?
“kendinden gecme hali” ni hissettiren
dini torenleri, cinselligi, sevgiyu, rituellerj, “benlik bilincimin yarattigi “ayrilik hissi”ni gidermeye ve 2 yasindan onceki “bir” olma haline duyulan ozlem olarak yorumlayabilir miyiz? Sevgi bunun neresinde ve sevmek bir sanat midir?
Bu sorularin yanitlarini aramis Erich fromm, çok derin çok anlamlı sindire sindire düşünerek okunulması gereken bir kitap.
Nazi toplama kamplarına kapatılan Victor E.Frank’ın yaşadıklarını tüm çıplaklığıyla anlattığı kitap.
Üzerinde kalan kıyafet, gözlük ne varsa 1 parça ekmek için takas eden, “çıplak vücutlarımız dışında hiçbir şeyimiz yoktu” diyen, 2 metrelik tahta yatakta 9 kişi üst üste yatan, lağım temizleme işiyle görevlendirilip tuttuğu pislik yüzüne sıçradığında iğrendiğini belli ederse ölesiye dövülen, her gün üst üste yığılan cesetleri seyreden adamın hikayesi.
İnsani tepkilerin yok sayıldığı bir ortam. Victor E. acıda anlam bulmaktan bahsediyor. Senin için yaşamı yaşanmaya değer kılan şeyler ne? Katlanılması zor acının içinde hayatta kalmamı sağlayan,hayatımı anlamlı kılan ne? Bu soruların yanıtlarını arıyor kendisinde.
Harika bir kitaptı.
Reklam