Ellerinde misinaya takılan ağır balıkları çekmekten yol yol derin yara izleri vardı.Ama bu yara izlerinin hiçbiri yeni değildi.Balıksız bir çöldeki aşınım kadar eskiydi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
” Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış,monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir, Çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir;özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür insanlar , özel malzemeleri ile kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler.”
” Fakat insan daha satrancı bir oyun diye adlandırmakla,kendini bir hakaret etmek anlamı taşıyan bir küçümsemenin vebali altına sokmuş olmuyor muydu ?Satranç aslında bir bilimdi;bir sanattı. Bu kategoriler arasında boşlukta dolanmaktaydı,karşıtlıklardan oluşma bütün çiftlerin bir defaya özgü birleşmesiydi;sonsuz eski ama buna rağmen sonrasız yeniydi; kuruluşu bakımından mekanikti, ama yalnızca imgelem gücü aracılığıyla etkinlik kazanabiliyordu…”