Kitapkolikbirisi

Kitapkolikbirisi
İg: kitapkolikbiriisi
"İnsanlar! İnsanlar! Hepsinin göğsü yırtıcı bir hayvanın vahşi zulümlerini saklıyor!"
Sayfa 245·Kitabı okudu
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Asırlardan beri acı tecrübelerinin mengenesinde sıkışıp kalan insanlık, beyhude feryattan başka bir şeye kudret bulamamış, içten gelen bir hamleyle bu kemiklerini kırıp ezen cehennem aletinin kollarını kırarak onun yerine içinde kendine göre küçük bir cennet ömrü geçirilecek bir yuva yapamamıştı. Ve işte böyle, insanlık hep sefil ve acı içinde yaşamıştı. Böyle aldanan rüyaların altından çıkan zalim hakikatlere kurban olarak hep mağlup ve perişan, bütün dünyayı bir ucundan girilip öbür ucundan çıkılacak bir hastane halinde bırakacaktı.
Sayfa 229·Kitabı okudu
Edebiyat
İnsanın ruhu ne garip ve komik bir sahneydi! Orada aynı şahsiyetin çeşitli örnekleri, çatışma haline gelen hissiyata göre ayrı ayrı vaziyetler alıyorlar, görev yapıyorlar, küçük oyunlarını oynuyorlardı ve bu sahnede oynanan oyunun altında, bütün görevli oyuncuların diline, düşüncesine, anlayışına karşı asıl oyun, sahnenin göze görünmeyen karanlıklarında, ruhun denetim ve gözlem altına alınamayan başka gizli oyuncuları tarafından oynanıyor; asıl gerçekleşecek olan netice neyse, kaderde ne olacaksa o sahnenin arkasında meydana geliyordu.
Sayfa 169·Kitabı okudu
Edebiyat
Evlilik için yeterli veya yetersiz olmak, bu bir yaradılış ve tabiat meselesidir. Bence bu bakımdan insanlar iki büyük sınıfa ayrılır, ayrılması icap eder: Evlilik için yaratılmış olanlar ile bunun için yaratılmamış olanlar. Ve eğer bu ikinci sınıfa mensup olanlar yeteri kadar kendilerini bilseler ve evliliğe yalnız uzaktan bakılacak, hiçbir zaman içine girmeye teşebbüs edilmeyecek bir sahne gözüyle baksalar dünyada bedbaht olmak sebeplerinin hiç olmazsa yarısı ortadan kalkmış olurdu.
Sayfa 153·Kitabı okudu
Edebiyat
Her inanış bir uçurumun kenarında dolaşıyor demek. Küçük bir sendeleyişle bayırdan yuvarlanmak muhakkaktı ve kurtulmak için etrafına uzanan eli her tutunulmak istenen çalı demetinden ancak biraz çamurla kan toplaya toplaya, daha aşağılara düşüldükçe nerelere kadar inmek mümkündu. Bu uçurumun karanlıklarında son yoktu, göz onun karanlık tabakalarını yarıp dibini görmeyi başaramazdı.
Sayfa 143·Kitabı okudu
Edebiyat