Dünya bitti, diyecek bir gün zamanın sahibi
Gövdem bir yaşama acısı geleceğim yanına
Taşa, toprağa, ota, böceğe
karışa dönüşe yeniden başlayacağız hayata Şükrü Erbaş
Bir ağaca bakıyorum şimdi
Başladığı yerde bitiyor dünya
Alışıyor dil şimdi
azı dişinin bıraktığı boşluğa
Bastırıldı nihayet hayatın kadife kalesinde çıkan isyan.
Toplum hasta, çünkü biz insanlar kaderimizin kendi elimizde olduğu varsayımına uygun davranıyoruz. Karşımıza çıkan meselelerde çözümü yine o işi mesele haline getirenden bekliyoruz.