büşra
@busrakoroglu
109 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dertsiz tasasız Norveç Edebiyatı...
Hayatı bizim gibi ileri seviye zor derecede yaşayanlar için bu hikaye pek ''dert'' yaratmıyor. Doppler'in şehir yaşamını terk edip ormanda özünü yakalamaya çalışması benim için bir dava olamaz. Yalnızca küçük keyifli bir hikaye olur. Bu kitabı alırken kitapçıdaki kadın bu kitabın Norveç'te çok okunduğunu ve popüler olduğunu söylemişti bu sebeple beklentimin çok altında kaldı. Konu seçimi güzel ama işleyiş beni sarmadı. Dili oldukça hafif olmasına rağmen kitaptan çok zevk alamadım. Devam kitabını da okumam muhtemelen. Çok uzun süredir iyi bir kitaba hasretim ve o iyi kitabı bulana kadar ''eh'' kitaplarla vaktimi geçirmeye devam ediyorum. Çok iyi olduğu iddia edilen ve son zamanlarda okuduğum kitaplar da beklentimi karşılayamadı.
Orhan Pamuk çok tartışılan bir kişi, ben onu en azından (şimdilik) sadece yazar kimliğiyle değerlendiriyorum. Pamuk'un romanlarıyla ilgili yapılan eleştirilerin başında romanlarının çok akıcı olmadığı ve sürekli aynı şeyi anlattığı ile ilgili bi iddia gelir. Oysa ben buna katılmam. Özellikle ''Kara Kitap'' ve ''Masumiyet Müzesi'' kitaplarında konunun içeriği romanın uzun olmasını zaten zorunlu kılıyordu. Anlatımın tekrarına düşmek denilen durum ise bir miktar vardı ama bir noktaya kadar olması gerekiyordu. Çünkü o kitapların özü başka türlü verilemezdi. Benim açımdan da rahatsız edici değildi. Belki bazı okuyucuları zorlamış olabilir.
Ama bu kitaba gelecek olursak tarihi bir roman olduğu söylenen bu kitabı ne roman kategorisine koyabiliyorum ne de tarihi kitap kategorisine. Kitap yoğun olarak bizi tarihi bilgi bombardımanına tutuyor. Kurgu çok zayıf ve çok arka planda kalıyor. Veba ile ilgili gerekli olmayan ve yazarın konuyu aydınlığa kavuşturmak için anlatmak zorundayım dediği konular o kadar uzatılmış ki kitaptan koparıyor sizi. Üstelik sadece uzatılmakla kalmıyor kurgunun alakasız bir bölümünde aniden karşınıza çıkıyor. Veba ile ilgili kitaplar okudum daha önce bu yüzden ister istemez karşılaştırma yapıyorum. Bu hastalığın adı bile başlı başına korkutucu atmosfer yaratmaya yeterken bu kitapta bu atmosfer hiç yok. Yazar, hastaların can çekişmelerini ve veba belirtilerini anlatırken bir an o atmosfere girer gibi oluyorsunuz ama sonra alakasız bir tarih bilgisi veriliyor ve yine o hissiyata ulaşamıyorsunuz. Oysa kitabın adı itibariyle vadettiği şey vebaydı.
(SPOILER) Kitapta önemli bir konumda olan salgını sonlandırmak için adaya gönderilen Başmüfettiş Kimyager Bonkowski Paşa birden öldürülüyor. Tam bu noktada kitabın artık hikayeye başlayacağını düşünmüştüm. Ama
