“Şöyle bir uzansam. Uyusam sahilde. Köpürse deniz. Yağmur başlasa. Güneş çekilse. Gölgede kalsam. Hafif ürperse bedenim. Bu ürpermeyle geçmişin ağırlıklarından arınsam. Tüy gibi hafif olsam. Bir rüzgar çıksa denizden. Rüzgarla uyansam. Bu uyanışla limon ağaçlarına yürüsem. Zeytin ağaçlarına bakınsam. Harnup ağaçlarının toprağa düşen yapraklarına dokunsam kedersiz. Kedersiz olmanın türküsünü çağırsam sessizce. Şöyle bir ayılsam.”
Sayfa 49 - Kuzey Işığı Yayınları- Öykü·Kitabı okudu
“İnsan konusundaki tüm bilginin saklı olduğu yer ayaklardır; beden onlara bizim kim olduğumuz ve dünya ile nasıl ilişki kurduğumuz konusunda yüklü bir duygu gönderir.”