Kendi hatalarımızı ve günahlarımızı saklarken,neden aynılarını bir başkası yapınca onları suçlarız,düşene bir tekme de biz atarız? Karşımızdaki gibi olamadığımız için kıskançlıkla onu yargılarız.Örneğin düzensiz birinin, bir başkasına “pis” demesi yok mu? Acaba “pis” derken onu işaret eden parmağımızın temiz olduğundan emin miyiz? Yani demem o ki iğneyi kendine çuvaldızı başkasına batır.